De rode heidelucifer
De rode heidelucifer Foto: Philip Friskorn

De rode heidelucifer

Dit keer verschijnt de rode heidelucifer voor de camera van natuurfotograaf Philip Friskorn.

In de wereld komen bijna 25.000 soorten korstmossen voor. Sommigen zijn met het blote oog nauwelijks zichtbaar, anderen klein, maar juist opvallend. Korstmossen gedijen door een samenwerking van schimmels en groenwier. Zo’n in Nederland voorkomende kleine, maar opvallende soort, is de rode heidelucifer. Niet zeldzaam of bedreigd, maar niet overal te zien. Je moet goed opletten, want dit korstmosje is slechts één tot tweeëneenhalve centimeter hoog.

Wonderschoon kostmosje

De rode heidelucifer heeft een voorkeur voor zandgronden, met name heidevelden afgewisseld door stuifzanden. In Nederland tref je ze dus aan in onze kustduinen en in open gebieden met vooral heide en stukjes open zand of grote stuifzanden, vaak op de grens met struikheide. Een plek in onze omgeving is het Aekinger Zand (Kale Duinen) of het Doldersummer Veld in de gemeente Westerveld om op zoek te gaan naar dit wonderschone kostmosje.

De naam rode heidelucifer is niet zomaar ontstaan. De dunne grijze steeltjes dragen op de top een dieprood bolletje. Die combinatie heeft gezorgd voor de naamgeving. Dat rode bolletje is het vruchtlichaam. Soms zijn de dunne steeltjes vertakt, maar de herkenbaarheid blijft. De rode heidelucifer is niet echt bedreigd, maar de soort neemt wel af door vergrassing van heide als gevolg van stikstofdepositie. Behalve op zand komt de soort soms ook voor op rottend hout en zelfs op oude rieten daken.

Door de knieën

Om de mooie rode vruchtlichamen te zien ben je niet aan tijd gebonden omdat die het gehele jaar te zien zijn. Op z’n mooist zijn de rode bolletjes echter in natte periodes. Dus ga op pad en kijk goed en dan moet de door de knieën om ze van dichtbij te bewonderen.