Henny Lukens (78) uit Steenwijk loopt voor elfde keer Nijmeegse Vierdaagse: ‘Je moet er wel wat voor doen’

STEENWJK - Met een grote glimlach op haar gezicht en in haar armen een dikke bos gladiolen. Zo kwam Henny Lukens uit Steenwijk afgelopen vrijdag over de finish van de Nijmeegse Vierdaagse. Samen met haar vriendin Bernadette van Nistelrooij uit Emmen voltooide ze vier wandelingen van dertig kilometer. “Je moet er wel wat voor doen!”

Henny stond dinsdag 15 juli goed voorbereid aan de start in Nijmegen. “Elke zaterdag ga ik met een clubje wandelen en daarnaast doe ik individueel nog extra wandelingen,” vertelt de gepensioneerde politiemedewerker. Tot haar 60e volleybalde ze bovendien en tot haar 70e liep ze hard bij Start ‘78 en de Woldrunners. 

Onderzoek naar effecten van wandelen

Henny en Bernadette hebben in Nijmegen een logeeradres bij een vrouw, die vlak achter het station woont. Voordat ze starten gaan ze eerst langs in een school, waar hoogleraar Maria Hopman, een onderzoek doet onder vierdaagsedeelnemers naar de effecten van wandelen op de gezondheid. “Het voordeel is dat we ook daar vandaan konden starten en niet naar de drukke Renbaan hoefden.” 

Hoosbuien

Met een goed humeur, een rugzak en een petje op sluiten de vrouwen op de eerste dag aan bij de 45.000 wandelaars richting Elst. “Het was goed weer en de route wijst zich vanzelf,” zegt Henny monter. Over dag twee naar het Land van Maas en Waal zegt ze: “Er waren flinke hoosbuien en we hebben onderweg nog poncho’s gekocht.” Desondanks worden de vrouwen tot hun sokken kletsnat en moet Henny ‘s avonds haar eerste en enige blaar prikken. Haar vriendin, die fysiotherapeut was, tapt elke dag Henny’s zwakke knie.

Gladiolen

Tijdens de derde dag over de Zevenheuvelenweg bij Groesbeek is het warm. “Dat was de zwaarste dag,” vindt Henny. De laatste dag door Cuyk ervaart ze als ‘geweldig’. “Al die mensen langs de weg die zwaaien en zingen, dat geeft echt een kick.” Onderweg trakteert een vrouw hen op een beschuitje met aardbeien en slagroom. “Ons geluk kon niet meer op.” Hartverwarmend vindt ze ook de komst van haar zoon, schoondochter en twee kleinkinderen. Zij geven haar op de Via Gladiola een bos gladiolen. Even later na de finish: “Ik voel me echt als een winnaar, dat hebben we toch maar weer gedaan.”

Fit

Weer thuis haalt Henny haar man Henk op van zijn logeerkamer in Nijenstede. Omdat hij slecht ter been is kon hij niet alleen thuis blijven. “Op de tv heb ik alles van de vierdaagse bekeken,” vertelt hij vrolijk. Zaterdag voelt Henny zich wat stijf, maar dat trekt snel weg. Door het vele trainen is ze fit. “Je moet er wel wat voor doen, want er zijn altijd uitvallers en daar wil je niet bij horen,” klinkt het. Ze vervolgt: “Ik denk dat dit de laatste keer was, maar zeg nooit, nooit.” Elin (13) hoort haar oma dat zeggen. “Als Bernadette niet meer mee kan doen, dan loop ik de vierdaagse wel met jou,” zegt het meisje. Zeg daar maar eens nee tegen...

Henny (links) en Bernadette krijgen gladiolen op de Via Gladiola  - Foto: Aangeleverd