Hoofdconducteur Renny van der Galien uit Steenwijk schrijft boek: ‘Als je reizigers tijd en aandacht geeft, dan komen de verhalen’

STEENWIJK - Honderden verhalen heeft Renny van der Galien (57) in haar dagboek genoteerd over wat zij beleeft tijdens haar werk als hoofdconducteur bij de NS. Die verhalen is de Steenwijkse aan het bundelen voor een boek dat in 2026 verschijnt. Nu al geeft zij een preview. “Ieder mens heeft recht op aandacht!” 

Een jongen, die al is uitgestapt, heeft zijn mobiele telefoon in de trein laten liggen. Hij krijgt van Renny nog 45 seconden de tijd om hem nog snel te pakken. Dat is het thema van het allereerste verhaal dat de hoofdconducteur een paar jaar geleden optekent. “Hij vond de telefoon net op tijd terug en gaf mij een knuffel,” herinnert Renny zich de bijzondere ontmoeting. 

Intens

Zulke ontmoetingen volgen er nog veel meer. Zoals met een vrouw die haar baan was kwijtgeraakt en haar leaseauto net had ingeleverd. In de trein terug naar huis praat ze met Renny over het gevoel er niet meer toe te doen. Een ander dierbare herinnering heeft zij aan de ontmoeting met een vrouw met een lading koffers. “Het was heel intens wat zij vertelde over haar werk als fotografe bij Stichting Still, waarvoor zij foto’s maakt van stilgeboren kindjes, overleden kinderen en ouders.”

‘Ieder mens heeft recht op aandacht’

Al deze bijzondere gesprekken die Renny heeft, ontstaan spontaan. Bijvoorbeeld als iemand haar iets vraagt. “Of als ik terugloop na een knipronde en ik een compliment maak over een mooie tas, kapsel of de make up van jonge meiden. Schijnbaar heb ik voelsprieten daarvoor, want de verhalen beginnen vaak na een vraag van mij,” vertelt Renny. 

Zulke vragen stelt ze bewust. “Ieder mens heeft recht op aandacht,” geeft ze als reden daarvoor. En daarmee bedoelt ze niet alleen mensen in een rolstoel of met een blindengeleidehond, maar ook mensen die er minder verzorgd uitzien of zonder kaartje reizen. Deze zwartrijders geeft ze natuurlijk wel een boete, maar ze luistert altijd naar de reden. Dat waarderen reizigers, waarna ze haar zelfs vaak nog bedanken. Ook treft ze weleens agressieve passagiers, maar door haar open houding, kan ze overlast meestal wel voorkomen.

‘In de trein kom ik de hele samenleving tegen’

Renny vindt haar werk boeiend. “Ik ben beschermd opgegroeid in de buurt van Dokkum, waar ik alleen maar witte mensen tegenkwam. Dit werk heeft mijn leven verrijkt. Nu reis ik wekelijks door het hele land, van Maastricht naar Leeuwarden en in de trein kom ik de hele samenleving tegen.” Ze begint haar carrière in de bank- en verzekeringswereld. In 2022 start ze als aspirant-conducteur. “Ik kwam blond en naïef binnen bij de NS en stapte zo een nieuwe wereld binnen.” Van haar mentor  leert ze om reizigers van A naar B te begeleiden, maar ook om gastvrij te zijn. “Als je reizigers tijd en aandacht geeft, dan komen de verhalen.”

‘Mercedes onder de uitgevers’

Over alles wat ze beleeft, schrijft ze in haar dagboek. Later werkt ze dat uit tot verhalen. Ook publiceert ze wekelijks één of twee verhalen op LinkedIn, Facebook en Instagram. Haar posts worden gretig gelezen, op LinkedIn heeft ze al 32.000 volgers en op Facebook en Instagram enkele duizenden. Lachend zegt ze: “Ik heb nog honderden verhalen die ik nog uit wil werken.” Omdat ze graag de verhalen, die mensen niet kennen, wil vertellen, heeft ze besloten om ze te bundelen in een boek. Zeker tien uitgevers tonen interesse om dat boek uit te geven. “Ik heb ze allemaal afgezegd, omdat ik dacht: dat boek ga ik wel na mijn pensioen schrijven,” reageert Renny. 

Eén uitgever blijft aanhouden. Als ze aan Richard Bollema van Primera Steenwijks Boekhuys vertelt, dat dit Uitgeverij Luitingh-Sijthoff is, zet hij grote ogen op. “Dat is de Mercedes onder de uitgevers,” klinkt het verbluft. Het overtuigt Renny om nu al het boek te gaan schrijven. Als dank heeft zij Richard al een signeersessie in zijn boekwinkel belooft. Ook Renny’s man Menno en de NS zijn enthousiast. “Ga er voor!” zeggen zij.

Het boek verschijnt in 2026

In mei tekent Renny het contract bij de uitgever. De schrijfster is nu druk bezig met het selecteren en herschrijven van de 50 à 60 verhalen voor het boek. “Ook wil ik er nog meer mijn eigen leven in verwerken,” voegt ze toe. En ze blijft luisteren naar nieuwe verhalen. Het blauwe uniform met rode das zit haar als gegoten. “Fiiiiieet!,” klinkt het op Station Steenwijk. Renny is op weg naar Station Meppel én nieuwe verhalen.