Kerstverhaal van Gerard Compiet: ‘Toch nog een kerstboom’

Dit kerstverhaal is geschreven door Gerard Compiet. Hij vertelt dat het verhaal zich afspeelt in deze omgeving.

Toch nog een kerstboom

Suze zit op haar stoel te wiebelen. ’t Is woensdagmiddag en ze is bij de buitenschoolse opvang. Tante Carla komt haar vandaag vroeg ophalen, zodat ze samen de kerstboom kunnen zetten. Tante komt echter niet opdagen. “Dat kan er ook nog wel bij,” denkt Suze. Eerst had ze te horen gekregen dat haar moeder voor een week naar het buitenland ging. Vervolgens dat ze gedurende die tijd bij tante Carla zou worden ondergebracht en nu zou het zetten van de kerstboom waarschijnlijk ook nog eens niet door gaan. 

Pijnlijk genoeg, blijken haar voorgevoelens uit te komen. Tante Carla arriveert namelijk als een van de laatsten om een kind op te halen en heeft, omdat haar werk zo uitgelopen is, geen fut meer om nog iets rond een kerstboom te ondernemen. Thuisgekomen, drukt Suze haar neus tegen de ruit van het achterraam en kijkt teleurgesteld naar de kerstboom die op het nu half duistere terras klaar ligt om te worden binnengehaald.

Rode libel

Er blijft niets anders over dan maar vroeg naar bed gaan. Die nacht droomt ze dat ze weer thuis is. De schuifpui van de kamer staat wagenwijd open en plots komt er al knisperend met zijn vleugels een grote, rode libel binnenvliegen. Het insect gaat bovenin het topje van de kerstboom zitten die Suze en haar moeder aan het optuigen zijn. Het lijkt wel of het beest mee wil doen want het steekt zijn lange, puntige achterlijf in het topje van de boom als een heuse piek naar boven.

Tekenen

Een dag later strandt ook de tweede poging om de kerstboom te zetten. Tante Carla heeft het weer razend druk. Zelfs onder het eten is ze voortdurend met haar mobieltje in de weer. Weer geen kerstboom, denkt Suze spijtig. In plaats van de kerstboom te zetten, kan ze er natuurlijk eentje tekenen. Ze pakt een groot vel papier en omdat tante nog steeds met haar mobieltje aan tafel zit, installeert ze zich op de grond en begint vol overgave te tekenen. 

Langzaam maar zeker verschijnt er een kerstboom met werkelijk alles erop en eraan. Van kerstballen, engelenhaar en lampjes tot slingers en kerstkransjes aan toe. De kroon op het werk is natuurlijk de piek. Deze is in de vorm van de libel waarvan ze gedroomd heeft. Ze tekent hem terwijl hij zich vasthoudt aan het uiterste topje van de boom. Zijn lange, spitse achterlijf houdt hij daarbij omhoog. Precies zoals ze het in haar droom zag. Als ze klaar is met haar creatie, laat ze die vol trots aan tante zien. Deze, met een half oog van haar mobieltje afgewend, vindt de tekening wel aardig, maar een libel als piek kan ze niet zo waarderen.

Saartje

Suze piekert er echter niet over om de libel te vervangen door de piek die tante voor ogen heeft. Ze heeft afgelopen zomer te vaak gekeken naar de niet te evenaren vliegkunsten van een mooie, grote libel die zich rond hun tuinvijver ophield. Met de tekening in haar hand zoekt Suze enige tijd later haar bed op. Ze hangt de tekening recht voor zich aan de muur en kijkt er nog geruime tijd naar voor ze in slaap valt. En warempel in haar droom komt de boom tot leven. Compleet met de zich nog steeds in de boom bevindende libel. Alleen is nu onder aan de voet van de boom Saartje, hun poes, verschenen. Saartje is een jong katje, daarom speels en ondeugend. En ja hoor, even later gaat ze op haar achterpoten staan en reikt naar een van de kerstballen. Dat gaat net zo lang door totdat een zo’n fraaie, glinsterende bal rinkelend neervalt en uiteenspat. In een schrikreactie komt het katje daarop met alle vier de poten even los van de grond en gaat er daarna snel vandoor.

Daags daarna is het de laatste schooldag voor de kerstvakantie. De school is geheel in kerstsfeer en ook het schooltheater staat in het teken van kerstmis. Daarna is er een kerstlunch met warme chocomel. Als de school uit is, blijkt dat het lichtjes gesneeuwd heeft en dat alles om Suze heen poederig bestoven is.

Kliederzooi

Thuis gekomen, Suze kijkt er niet meer van op, wordt andermaal het zetten van de boom afgeblazen. Deze is nu door de sneeuw te nat geworden en dat geeft, zegt tante, een te grote ‘kliederzooi’. Waterdruppels veroorzaken kringen op het parket en die gaan, als je tante moet geloven, niet meer weg. Suze trekt daarop een lip en als tegemoetkoming mag ze die avond langer opblijven. Ze hoeft in verband met de kerstvakantie daags daarna immers niet naar school.

’s Avonds hangt Suze wat verveeld in een stoel. Ze kijkt even televisie, staat dan weer op en wandelt vervolgens naar het raam. Daar, buiten op het terras en op zijn zij, ligt nog steeds de kerstboom. Lichtjes bestoven door poedersneeuw.

Het dreigt een wel heel lange en vervelende avond te worden totdat ze opeens aan haar tekening denkt. Ze haalt hem snel van haar slaapkamer en besluit om haar droom af te gaan tekenen.

Het papier is nog lang niet vol en met name op de voorgrond is er nog plaats genoeg. Daar moet dan natuurlijk vooral ook Saartje komen. Saartje is een heel mooi poesje en Suze doet haar uiterste best om het beestje zo goed mogelijk te doen gelijken. Om het dier heen worden natuurlijk de scherven van de uit elkaar gespatte kerstbal niet vergeten.

Als de kerstboom klaar is, aarzelt Suze om die aan tante te laten zien. Een libel als kerstpiek kon haar niet bekoren en dat zal voor Saartje onderaan de kerstboom wel evenzeer gelden. Eens was tante namelijk op bezoek en schreeuwde ze van ontzetting toen het katje met de staart haar benen beroerde.

Tenslotte verdwijnt Suze met tekening en al naar haar slaapkamer. Na nog wat liggen woelen, valt ze uiteindelijk in slaap. Onder de morgen lijkt het opeens of er iets of iemand over haar gezicht streelt. Nog half slapend vraagt ze zich af of dit een onderdeel van haar droom is of dat dit in werkelijkheid gebeurt. Zou ze dan toch nog een aai van tante krijgen? Dan voelt Suze weer een streling in haar gezicht. Steeds opnieuw en gaandeweg nadrukkelijker. Net zo lang tot ze echt helemaal wakker wordt. Verbluft kijkt ze uit haar nog slaperige ogen en schreeuwt het vervolgens uit van blijdschap. ’t Is haar moeder, ’t is mama die eerder dan verwacht van haar reis is teruggekomen!

Gedoe

Tijdens de lunch spreekt tante haar twijfels uit of ze dit jaar de kerstboom nog zal zetten. “’t Is allemaal zo’n gedoe en het is maar voor korte tijd,” verzucht ze. Als ze daarop de boom aan Suze en haar moeder aanbiedt, maken die daar graag gebruik van. De boom wordt daarop van de laatste sneeuwresten ontdaan en belandt in de kattenbak van de auto van Suzes moeder. Onderweg kriebelt de boomtop, tussen de zittingen doorstekend, ondeugend aan de wang van Suze. Deze kan daar alleen maar om grinniken.

Thuis gekomen wordt de boom direct naar de daartoe bestemde plek gebracht. De allerlaatste waterdruppeltjes glinsteren daarbij als pareltjes aan de naalden. De boom wordt verder feestelijk uitgedost. Alleen wordt boven aan de top een plaatsje vrij gehouden. Daar moet immers de nog door Suze te knutselen ‘libellenpiek’ komen. Moeder vindt dit gelukkig een te gek idee.

Onderaan wordt de versiering wat hoger gehouden zodat Saartje zich daar, zonder al te veel schade aan te richten, op kan houden. En om het Saartje helemaal naar de zin te maken, verhuist daarheen nog haar slaapmand. Daarnaast stalt Suze onder aan de boom al haar poezenknuffels uit. Die kunnen het poesje wat extra gezelschap bieden. En zo wordt het voor alle drie een heel gelukkig kerstfeest, compleet met kerstboom.

Gerard Compiet