De Boys viert in 2027 het 80-jarig bestaan: Oudere leden halen nu al herinneringen op

STEENWIJK – “Wie heeft er foto’s, krantenknipsel of iets anders uit onze geschiedenis?” Die oproep doet v.v. Steenwijker Boys. De club viert in 2027 haar 80-jarig bestaan en wil tijdens het feestweekend rond 27 maart een expositie inrichten. Er is al heel wat binnen. Zes oudere leden kunnen daarbij mooie verhalen vertellen. De redactie gaat langs op de Koperberg en tekent ze op.

Een wedstrijdreglement uit 1952, een spelerskaart van Arnold Nijenhuis uit 1967, speldjes en krantenberichten. Een tafel in de kantine van de Boys ligt op een vrijdag vol tastbare herinneringen aan bijna 80 jaar clubgeschiedenis. Rondom de tafel zitten zes oudere leden. Het zijn oud-spelers, vrijwilligers en bestuursleden, die samen bij een biertje herinneringen ophalen.

VVV

Als eerste pakt Klaas Weijdema er een krantenbericht van Henk Ymker uit 1997 bij. ‘Vijftig jaar Steenwijker Boys’ staat er in boterletters boven. Weijdema wijst een foto aan. “Daarop staan oprichters Egbert Knol en Freek Luchtmeijer bij het kanaal Steenwijk-Giethoorn waar in 1947 voor het eerst de bal rolde. Oprichter Jan van Dijk ontbreekt op deze foto. De club heette eerst VVV (Voetbal Vereniging Verlaatseweg). In 1948 volgde de naamswijziging in v.v. Steenwijker Boys. Sindsdien heeft de club op nog vijf locaties gevoetbald, waaronder Sportlust en de Koperberg. Sinds 1962 huist de Boys in de Groene Long.

Ontstaan uit onvrede

Henk ten Veen weet te vertellen dat de club eigenlijk uit onvrede is ontstaan. “Enkele spelers uit Steenwijk-West werden niet opgesteld bij vv Steenwijk, zij hebben toen zelf maar een club opgericht.” Als de mannen het wedstrijdreglement uit 1947 erbij pakken, klinkt er gelach. “De netten dienen droog opgeruimd te worden en de ballen moeten ingevet en op druk gehouden worden” leest Ten Veen voor.

‘Gravel in je snuit’

Henk ter Horst (80) is het oudste lid dat aan tafel zit. Voor hem was het als twaalfjarige vanzelfsprekend dat hij lid werd. “Mijn vijf broers waren ook lid” illustreert hij. Hij herinnert zich nog dat hij in de jaren 70 op een gravelveld trainde. Lachend: “Dan had je na afloop gravel in je snuit.” Tot zijn 37e speelde hij in het eerste. “En nooit met tegenzin” voegt hij toe. Klaas Weijdema knikt: “We gingen altijd trainen, ook als er water of sneeuw op het veld lag.” Willem Warsen merkt dat tegenwoordig spelers gauwer afzeggen. “Dat deden wij nooit, maar ja, het was ook een andere tijd” relativeert hij.

Gezellige familieclub

Over de sfeer bij de wedstrijden zegt Warsen: “Steenwijker Boys is een gezellige familieclub, tijdens de wedstrijden staan de vrouwen langs de kant en de kinderen krijgen een zak snoep.” Leenderts vat mooi samen: “Steenwijker Boys is van iedereen, voor iedereen!” Ter Horst zegt dat de wedstrijden vroeger twee keer gespeeld werden. “Eerst op het veld en daarna bij de Wippe, een winkeltje aan de Verlaatseweg. Een memorabele wedstrijd was de kampioenswedstrijd van De Boys in 1981 tegen Hanerick uit Zwolle. “Bennie van der Sluis scoorde vlak voor tijd en na afloop werden we bekogeld met stenen” vertelt Willem Leenderts.

Jan Boxum

Een andere wedstrijd die scherp in het geheugen staat is de benefietwedstrijd voor trainer Jan Boxum in juni 2022. Deze trainer overleed later dat jaar aan ALS. Hij was een goede trainer; onder zijn leiding werd de club een paar keer kampioen. Eerdere mooie kampioenschappen waren die van 1956 en 1965 naar de derde klasse en vorig jaar naar de vierde klasse.

Clubiconen en prominente leden

Op de vraag wie nog meer clubiconen en prominente leden zijn, poppen er bij de mannen allerlei namen op. Als één van de eersten wordt Arnold Nijenhuis genoemd. “Hij was een technisch goede voetballer die vaak scoorde en later voorzitter en raadslid werd” zegt Leenderts. “En Mister Steenwijker Boys” voegt Weijdema toe. Leenderts noemt ook nog Abe Groen. “Hij was een unicum en speelde toen hij al in de zestig was nog in het vierde. Als de trainer hem wisselde, dan werd hij woest.”

Frits de Bolle

Warsen noemt Frits van Dijk, alias De Bolle, een spijkerharde, bepalende speler, die later penningmeester werd. Leenderts vult aan: “Als ik schoppen kreeg, dan ging De Bolle op mijn plaats staan en zorgde hij er voor dat die tegenstander nooit meer schopte.” Volgens de mannen was Willem ter Horst topscoorder aller tijden bij de club en waren Appie Mulder en Geert de Ruiter echte goaltjesdieven. Keeper Albert Kuiper is gevraagd om te komen spelen bij PEC Zwolle, maar vanwege een maagbloeding is dat niet doorgegaan.

Een beste voetballer was ook Dolf Appeldoorn. Hij kon goed babbelen en heeft veel sponsors binnengehaald voor het Eurotoernooi in 1992, de Kerstzaalvoetbaltoernooien, jeugdtoernooien en andere evenementen. Graag willen de mannen ook nog benoemd hebben, dat de middenstand de club goed gezind is. “Zij dragen ons een warm hart toe, toen en nu!” De beste trainer was volgens Henk ter Horst Gerlof Kwakman. “We trainden bij hem veel met de bal, terwijl sommige andere trainers marathonlopers van ons wilden maken.”

Vier keer in Oranje

In bovenstaand rijtje mag ook Elly Titapasanea-Manuputty (68) niet ontbreken. Dat lid van Steenwijker Boys werd in 1981 met haar team kampioen en promoveerde naar de hoofdklasse. Later speelde ze zelfs vier keer in het Nederlands Elftal en scoorde twee keer. “Wij waren de eerste club met dames in Steenwijk” zegt Warsen trots. Helaas heeft de club geen jeugdafdeling. “Geen jeugd, geen doorstroming” klinkt het spijtig uit Leenderts’ mond. “We zijn voor de senioren afhankelijk van wie hierheen willen komen.” Warsen merkt op dat er nu heel wat leden zijn met kinderen. “Het zou mooi zijn, als het toch nog eens lukt om een jeugdafdeling op te zetten.”

Zwarte bladzijde

Een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de club is de inbraak en brand in de keuken en kantine in 2000. Ten Veen: “Er zijn toen heel wat traantjes gevloeid.” De club toonde daarna veerkracht; de eigen leden herbouwden in 2003 de kantine. Gefeest werd er ook volop bij de club. Warsen: “We hadden vroeger afwisselend feest bij de Gouden Engel en de Drie Fusten. Het waren beiden sponsors, zo hielden we ze allebei te vriend.”

100 jaar

Op de slotvraag of Steenwijker Boys ook nog haar 100-jarig jubileum gaat vieren, wordt er instemmend geknikt. “Dat hopen we wel en dan met een iets grotere club en mét jeugd” verwoordt Warsen. Nu heeft de club 150 leden. Nijenhuis hoopt ook dat de Boys dan nog steeds op de Koperberg huist. Hij doelt daarbij op woningbouwplannen aan de Parallelweg en verhuisplannen voor de voetbalclubs naar de Woldmeentherand. “De Groene Long is de perfecte en centrale locatie, daar kun je kinderen wel naar toe laten fietsen.” Hij herhaalt het nog maar eens een keer: “Steenwijker Boys is een gezellige familieclub, iedereen is welkom!”

Oproep

Hebt u nog foto’s, krantenberichten, kleding of andere voorwerpen uit de geschiedenis van de Steenwijker Boys? Mail dan naar info@steenwijkerboys.nl.

Door Hilda Knol