Frans Koolen is 70 jaar lid van VV Steenwijk: herinneringen ophalen met kameraad Jannes Mulder

STEENWIJK - Het is zeventig jaar geleden dat Frans Koolen (87) uit Steenwijk lid werd van voetbalvereniging Steenwijk. Samen met zijn voetbalkameraad Jannes Mulder (88) blikt het erelid terug op die periode, die hij ‘een prachtige tijd’ noemt. 

Als vijftienjarige wordt Koolen lid van de Rood-Witten. Hier leert hij teamgenoot Mulder kennen. De eerste trainingen waar zij aan meedoen zijn op de Koperberg aan de Kallenkoterallee. Al gauw verhuist de club naar de velden achter café Sportlust aan de Meppelerweg (1954). Het team van Koolen en Mulder, de A1, bestaat uit 16 jongens. “Als we een wedstrijd hadden, dan gingen we met z’n allen op de fiets. Secretaris Oege Daan hing de opstelling op in een kastje aan de kiosk aan de Oosterpoort,” vertelt Koolen. Daan is ook de trainer: “Hij liet ons rondjes lopen om het veld, de bal stoppen, ingooien en koppen.” 

Herten

Koolen krijgt later een brommer. Hij woont aan de Kallenkoterallee en voordat hij naar Sportlust rijdt, haalt hij eerst Mulder op uit het Rode Dorp (Steenwijk-West). Omdat er eerst nog geen verlichting is, trainen de voetballers in de donkere maanden in Park Rams Woerthe. Lachend zegt Mulder: “De herten werden dan op stal gezet.” 

‘Spijkerhard’

Tijdens de wedstrijden speelt Koolen als rechter middenvelder en Mulder als laatste man. “Tegenwoordig staan er veel ouders langs de lijnen, maar dat was toen nog niet, we hadden niet eens een leider.” Bij de senioren speelt Mulder voornamelijk in het tweede. Koolen schopt het tot het eerste team. Mulder beschrijft zijn maat als ‘spijkerhard’. Wat dat betreft kan hij nog een mooie anekdote vertellen: “Ik speelde een keer mee met het eerste. Frans knalde iemand onderuit en kreeg de rode kaart van scheidsrechter Kuiper. Frans ging toen achter de goal staan. Toen de snelle spits van de tegenstander gevaarlijk werd, stond Frans ineens weer op het veld. Ik heb toen maar gezegd, dat het zo niet langer kon.”

Voor altijd een Rood-Witter

Koolen maakt als speler meerdere kampioenschappen mee. Hij begint in de vierde klasse en eindigt rond zijn dertigste in de eerste klasse. Mulder stopt al op zijn 27e. Mulder: “Ik stond reserve voor de achterhoede en Jan Bruinewoud als reserve voor de voorhoede. Een achterspeler viel uit en de trainer stelde toch Bruinewoud op.” Mulder kan dat niet verkroppen en zegt zijn lidmaatschap op en voetbalt alleen nog in een bedrijfscompetitie. Hij benadrukt: “Maar in mijn hart blijf ik altijd een Rood-Witter.” Koolen knikt: “We waren een hechte vriendenclub en als er iemand van buiten bijkwam, dan werd ie meteen opgenomen, dat zie je tegenwoordig niet meer.”

Foppe de Haan

Na zijn voetbalcarrière wordt Koolen leider van het eerste. “Ik heb alle ups en downs meegemaakt,” zegt hij. Daarmee bedoelt hij de promotie naar de hoofdklasse en de degradaties naar lagere klassen. Aan de samenwerking met trainer Foppe de Haan heeft hij goede herinneringen. “Dat was een goede trainer, hij zat er altijd bovenop, maar gaf ook wel eens wat uit handen.” Samen met Jan Visser is Koolen ook chauffeur op de bus van het eerste elftal. Koolen pakt het jubileumboek ‘Rood en Wit in honderd jaar’ (2012) erbij. Hij wijst een foto uit 1984 aan. “Van dit geweldige team was ik leider met spelers zoals Wiljan Vloet, Henrie Rijke, Anne van der Meulen, Frans van der Velden en Henk Evers,” klinkt het trots. Hij weet ook te vertellen dat het team toen gesponsord werd door DYKA en dat nieuwe spelers daar ook een baan aangeboden kregen als bijvoorbeeld voorman. “En keeper Henk Evers heeft nog twee jaar bij ons op zolder gewoond,” voegt hij toe. 

Praatpaal van Rood Wit

Koolen is niet alleen leider, hij is veertig jaar lang vrijwilliger van de club, die in 1980 naar de Sportpark De Nieuwe Gagels verhuist. “Tegenwoordig kun je bijna geen vrijwilligers krijgen, maar vroeger stonden er zo twintig of dertig man klaar,” zegt Koolen. “Zoals toen eind jaren 50 Rendo verlichting aanbracht op het tweede veld achter Sportlust.” Hij maakt kleedkamers schoon en schildert en herinnert zich ook nog een ondergesneeuwd veld. “Samen met Anne van der Meulen heb ik met een rolletje het hele veld schoongemaakt.” Over de ruim tien jaar dat Koolen bestuurslid is geweest zegt Mulder: “Frans was echt de praatpaal van Rood Wit.” Ondertussen is hij eerst schilder en werkt hij later ook nog fulltime bij DYKA.

‘Overlopen doe je niet’

Koolen is nu als supporter bij zoveel mogelijk uit- en thuiswedstrijden present. Koolen en Mulder rijden graag samen een rondje op hun scootmobiels. Ze wonen in dezelfde flat in het centrum van Steenwijk. “Elke avond om 21.00 uur gaan we naar elkaar toe om voetbal te kijken.” Deze zomer kwamen ze daarbij goed aan hun trekken. “We hebben alle wedstrijd van het EK-vrouwen gezien, dat is vaak nog mooier dan het mannenvoetbal, vooral wat de sfeer rondom de wedstrijd betreft.” Koolen is een Ajax-man en Mulder fan van SC Heerenveen. “Maar VV Steenwijk, dat blijft ons cluppie, overlopen dat doe je niet en de vriendschap die gaat nooit weg,” besluiten de mannen.