Henk en Gerry Heinen-Boterman uit Steenwijk zijn 75 jaar getrouwd

STEENWIJK - Henk (99) en Gerry (98) Heinen-Boterman uit Steenwijk zijn op Pinkstermaandag 25 mei maar liefst 75 jaar getrouwd, een albasten huwelijk. Op dinsdag 26 mei krijgen zij een bezoek van burgemeester Erik de Groot en Coby Zandbergen, kamerheer in Overijssel.

Henk Heinen is geboren in Hardenberg. Begin 30’er jaren groeide hij op in Maarssen, alwaar hij zijn lagere school heeft doorlopen en later de middelbare school in Utrecht. Zijn jeugd is wel gekenmerkt door de oorlog. Hij was rebels en nergens bang voor. Dat veroorzaakte best wel wat spanning binnen het gezin. Hij was op zoek naar avontuur en wilde ook op jonge leeftijd het huis uit. Zijn moeder had familie in Zuidveen wonen. In zijn jonge jaren verbleef hij daar in de vakantietijd regelmatig, werken op het land en met de punter erop uit.

Mooie jeugd

Gerry is geboren als derde kind van de familie Boterman. Ze heeft een mooie jeugd gehad. Haar vader was timmerman. Hij heeft ooit aan de Grote Kerk de wijzers van de klok na reparatie herbevestigd en toen ook de Opregte Steenwijker Courant gehaald. Haar moeder was huisvrouw. Het gezin kreeg in de oorlog nog twee nakomelingen, in totaal bestond het gezin uit acht personen. Omdat het voor moeder te zwaar werd om voor twee kleintjes en vier grote kinderen te zorgen en omdat Gerry gek op baby’s was, werd besloten om Gerry thuis te houden van school. Zij vond dat toentertijd niet erg. Later heeft zij dat in haar leven als een groot gemis gezien, dat zij niet door kon leren. Vooral omdat haar zusters en broers dat wel konden. De oorlog is de familie Boterman uiteindelijk ook goed doorgekomen.

Mooie zomerdag aan het kanaal

De eerste ontmoeting tussen Henk en Gerry vond plaats op een mooie zomerdag aan het kanaal Steenwijk – Giethoorn. Henk logeerde bij de familie in Zuidveen en het was warm. Gerry was met haar vriendinnen ook naar het kanaal gegaan, om te zwemmen. Daar hebben ze elkaar ontmoet.

Henk was een knappe vent, goed gemanierd en leuk in de omgang, hij kwam uit het westen. Hij maakte een praatje met een vriendin van Gerry, zij keek de kat een beetje uit de boom en hield zich in eerste instantie op afstand.

De vriendinnen waren druk aan het flirten. Maar toen het tijd werd om op te stappen, stapte Henk op Gerry af en vroeg haar mee uit naar de film. Ze schrok zich een hoedje. ”Ik kom vanavond bij je ouders, om me voor te stellen,” zei Henk. “Geen sprake van,” reageerde Gerry. Maar ja, hij was verliefd. En wie belde er ’s avonds aan? Henk!

Naar Indië

Maar ja, alles loopt toch anders. Wat bleek. Henk had zich bij de mariniers aangemeld en zou vertrekken naar Indië. Hij wilde eigenlijk trouwen voordat hij naar Indië vertrok, maar dat ging echt niet gebeuren. Hij vroeg Gerry om te wachten. En dat deed ze.

Gouvernante

Inmiddels zat Gerry ook niet stil. Ze wilde weg uit Steenwijk. Ze had een sollicitatiebrief gestuurd naar een familie in Amsterdam, die een gouvernante zocht. In die tijd was het zo dat de werkgever kwam kijken uit welk nest ze kwam. Nu, ze kwam door de ballotagecommissie. Ze ging naar Amsterdam.

Henk zit in Indië. Beiden hebben heel veel brieven geschreven. Gerry schreef dagelijks, hij ook regelmatig. Henk is er twee jaar geweest. Jammer genoeg is zijn vader in die tijd overleden. Hij werd slechts 47 jaar, voor Henk een groot gemis. Wat had hij nog graag met zijn vader over van alles en nog wat willen praten. Daar is het helaas niet meer van gekomen.

Henk probeerde nog terug te komen om zijn vader nog even te kunnen zien en om ook op zijn begrafenis te kunnen zijn. Hij kreeg toestemming om in plaats van met de boot terug te gaan naar Holland, te gaan vliegen.

Geluk bij een ongeluk

Maar geluk bij een ongeluk. Hij miste het eerste vliegtuig vanuit Java. Dit vliegtuig is gecrasht. Omdat hij in zag dat hij zijn vader toch niet meer levend zou zien, besloot hij terug te gaan met de boot. Na in het Suezkanaal in de Middellandse zee te zijn aangekomen, kon hij alsnog met een vliegtuig naar Nederland om de begrafenis van zijn vader bij te kunnen wonen. Daar zag hij van af, gelukkig maar, want ook dat vliegtuig is verongelukt. En of hij geen engeltje bij zich had!

Tropenkolder

Henk kwam thuis. Tropenkolder en wat nog meer. Er was totaal geen opvang en begeleiding voor de teruggekeerde militairen. Zij werden zelfs niet gewaardeerd voor wat zij in Indië hebben moeten doen. Daar kan hij zich nog altijd boos over maken.

Henk ging weer werken bij de belastingen. Voordat hij naar Indië vertrok was hij daar werkzaam. Ze trouwden en gingen wonen in Maarssen. Gerry werd huisvrouw. In die tijd was het gebruikelijk dat gehuwde vrouwen niet meer werkten.

Gerry wilde het mooi hebben

Ze hadden wel een eigen huis, verkregen uit de nalatenschap van zijn vader. In die tijd van grote woningnood een geschenk uit de hemel. Weliswaar niet al te groot en het toilet nog buiten, maar daar kwam snel verandering in. Gerry wilde het mooi hebben. Als ze wat kochten voor hun woning en inrichting, was het in eerste instantie mooi en degelijk spul. Veel van wat zij nu nog in huis hebben staan dateert uit die tijd, zoals het bankstel/eethoek.

November 1952 werd hun zoon Ton geboren. Daarna kwam Lydia in 1956.

Henk wilde meer in zijn werk. En, hij dacht dat het een goed plan zou zijn, als zij zouden gaan verhuizen naar Steenwijk. Toch de roots van Gerry. Er was een vacature vacant in Steenwijk. Hij solliciteerde en kreeg die baan. Ook heeft hij gelijk naar een huis gekeken en gekocht, zonder medeweten van Gerry en dit van tevoren te overleggen. Dat was wel een dingetje. Zo kwam het gezin in Steenwijk terecht, in de Willem de Zwijgerstraat.

Henk had werk op vier huizen van zijn werk! Dichterbij kon niet. Daar is ook de derde dochter Marianne geboren.

In Steenwijk ging het goed. Kinderen naar school. Gerry, dagelijks even op het fietsje bij vader en moeder langs.

Rotterdam

Maar Henk wilde doorstromen op de economische ladder. Er was een functie in Rotterdam. Henk heeft daar een klein jaar in de kost gezeten. Dat was geen doen meer en ook niet zo leuk. Ook toen (in 1963) was er een groot gebrek aan ruime woningen in Rotterdam. Na lang zoeken, konden zij uiteindelijk terecht op een flat in Rotterdam Zuid op de tweede verdieping. Het was niet erg groot, zeker in vergelijk met het huis wat zij in Steenwijk bewoonden. Slechts drie slaapkamers, de beide meiden sliepen op één slaapkamer.

Flat

Voor Gerry was het wel wat. Opgesloten in een flat. Geen tuin. De stad vond ze wel heel leuk. Ging dan ook regelmatig winkelen. Met de kinderen ging het goed in de ‘grote’ stad. Een mooi gezin, een hardwerkende vader en liefdevolle moeder, die met de thee klaar stond als we van school kwamen. Ook hadden we toen de luxe dat we alle vakanties doorbrachten op de camping in Giethoorn.

Negen jaar hebben ze op de flat gewoond. Toen kwam er een leuk huis te koop in Bolnes (Ridderkerk). Vlakbij Rotterdam. En een tuin. Hoe heerlijk.

Alles ging goed. De kinderen vlogen uit. En dat binnen 1 jaar (1981) 3 kinderen en dan binnen het jaar iedereen op eigen benen.

Toen Henk klaar was met werken, zijn ze weer teruggegaan naar Steenwijk (1984), in de Nieuwe Gagels. Daar hebben ze tot 2016 gewoond.

Er kwamen ook kleinkinderen, zes stuks. Er zijn heel wat logeerpartijen geweest. Was altijd gezellig.

De Meenthehof

Gerry werd wat minder, fysiek. Het lopen ging niet meer goed. Tijd voor een appartement. De Meenthehof is nu hun thuis, al voelde dat de eerste jaren echt niet zo. Henk miste heel erg zijn tuin, Gerry haar vrijheid. Dat was voor hen niet altijd even gemakkelijk, al gaat het nu gelukkig goed.

Heel verdrietig dat Lydia eind december 2017 na een ziekbed van nog geen vier maanden aan een hersentumor is overleden. Een grote slag voor hen beiden en voor de rest van de familie.

Dat het hen beiden is gelukt de familieband warm te houden en te koesteren blijkt ook wel uit het feit dal al hun zes kleinkinderen en hun aanhang hen een warm hart toe dragen. Al deze kleinkinderen gaan regelmatig bij opa en oma op bezoek en hebben ook weer voor aanwas van 12 achterkleinkinderen gezorgd.

Liefdevol verzorgd

Na een afnemende gezondheid en de diagnose alzheimer bij Gerry krijgen ze wat meer zorg. Dat wordt ook verzorgd door De Meenthehof. Gerry moet vaker de rollator gebruiken want het lopen gaat ook niet meer zo goed. In een nacht in februari kwam ze ten val en brak haar heup. Lopen is niet meer mogelijk. Inmiddels wordt Gerry liefdevol verzorgd door Kleinschalig Wonen in de Meenthehof. Henk woont ook in de Meenthehof en komt dan ook elke avond bij haar langs en zitten ze samen en liefdevol bij elkaar totdat Gerry slaapt.

Jaarlijks wordt stilgestaan bij hun trouwdag, 25 mei 1951. Op (Pinkster)maandag is er dan ook een verrassingsfeest georganiseerd! Een mooie warme familie bij elkaar: een rijk bezit om dankbaar voor te zijn.

Twee unieke mensen op hoge leeftijd, die beiden hebben laten zien aan de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen hoe belangrijk en waardevol respect en liefde zijn in welke relatie dan ook. Een mooi voorbeeld voor velen.