Vakantieverhalen uit de Kop deel 1: Natuurdomein de Landerij

Het is zomer. Veel gasten, uit binnen- en buitenland bezoeken ons Nationaal Park. Ze verblijven in een hotel, b&b, huisje of op de camping. Herald Nobel van Nationaal Park Weerribben-Wieden spreekt Paula Stuart van Natuurdomein de Landerij in Basse en een paar gasten.

Op Natuurdomein de Landerije is rust de norm. Meestal dan, maar daarover later meer. Bezoekers van de camping komen voor de stilte. Het zijn meestal stellen zonder kinderen. Veel 50-plussers. Mensen die weer met z’n tweetjes op pad kunnen. Opvallend veel gasten ook die in het dagelijks leven juist heel veel in de drukte zitten of werken met kinderen. Die kiezen dan bewust voor nu-even-niet. Ze gaan fietsen of wandelen en komen pas tegen het einde van de dag weer terug. Ook veel fietsers die bepakt en bezakt binnen druppelen. “Een paar uur later zie je dan een brandertje aanstaan en wordt er iets gekookt. Daar word ik dan zo gelukkig van,” aldus campingeigenaar Paula Stuart.

Natuurdomein de Landerije

Paula runt camping Natuurdomein de Landerije sinds 2004, samen met Rein Punter uit Kalenberg. Naast campinghouder, is hij ook rietdekker. Paula komt oorspronkelijk uit Haarlem. Na heel wat jaren Paasloo zijn ze de camping als grap gestart. “Dat mensen hier ervaren dat het nog stil kan zijn, mag zijn. Dat is zo bijzonder. Niet iedereen kan tegen de stilte. Het winterlandschap is hard. De blubber op de weg, geen straatverlichting, geen winkels in de buurt. In de winter is het extra stil. Daar moet je tegenkunnen. Maar onze gasten vinden het in de zomer heerlijk.”

Vaste gasten

Henny en Jan komen nu al 6 jaar naar de Landerije. Ze komen uit Utrecht en staan in het seizoen 3 maanden op de camping. “Je geniet hier zo van de rust. Je merkt gewoon, dat als je weer thuis bent, in de stad, dat je er echt weer even in moet komen. Moet wennen aan de drukte.” Tussendoor loopt de kleindochter even binnen om boter te lenen. Zij staat met haar moeder en hond aan de andere kant van het veld. “We zijn onlangs nog naar een muziekavond in Park Rams Woerthe geweest. Dat was een ontdekking. Zo mooi. We lazen erover in het Beleefmagazine. Zelfs als je hier al langer komt, dan ontdek je steeds weer nieuwe dingen. Ook dankzij het magazine. Het stikt ook van de hele mooie fietsroutes. De fietspaden zijn zo goed onderhouden hier. Ik kan met mijn scootmobiel overal heen. Geen obstakels. Ook met de hond is het heerlijk wandelen. Er zijn zoveel paden. Gewoon een lekker gebied. Weidsheid en uitzicht. Volgens mij kennen de meeste mensen dat niet.”

Rust is de norm

Paula beaamt dat: “Dit gebied is een schoonheid. Je kunt fietsen, vissen, varen, wandelen. Zeker met de elektrische fiets is het allemaal bereikbaar. Je zit zo op de Woldberg. Of gaat via Kuinre even naar Lemmer. Of naar de Koloniën van Weldadigheid. Een drielandenpunt zeg ik altijd. En natuurlijk gaan mensen ook een dagje naar Giethoorn.” Op Natuurdomein de Landerije is rust dus de norm. Behalve in het eerste weekend van augustus. Het festivalterrein van Dicky Woodstock ligt om de hoek. Dus stroomt de camping vol met festivalgangers. “Ook heel leuk en gezellig. Iedereen kan met iedereen. Maar ik waarschuw de echte rustzoekers dan wel even,” vertelt Paula. “Er zijn op het platteland heel veel dorpsfeesten. Zet soms wel de verhouding met de natuur onder druk. Elk jaar staat hier een groep boswachters. Die komen voor de natuur. Dan staat de boswachter aan de rand van de camping de natuur te filmen en dan hoor je van de andere kant Waylon zingen bij Tolhekke. Veel te hard. De natuur zit niet verlegen om lawaai. Ik denk dat dat soort festivals beter in de stad kunnen plaatsvinden. Het park van Rams Woerthe is ook prachtig.”

Volgende week aflevering 2: Camping d’Hof in Giethoorn.