Verhaal: Een dag Giethoorn: het Venetië van Nederland

Dit verhaal over Giethoorn is geschreven door schrijver Jan Kleene uit Giethoorn. Hij kruipt in de huid van een toerist en beschrijft wat hij ziet in het waterdorp.

Vorige week besloot ik een dagje naar Giethoorn te gaan. Ik ben er nog nooit geweest, maar het schijnt een uniek dorp te zijn dat nergens op de wereld zijn gelijke heeft. Ik had gehoord dat er nogal eens parkeerproblemen zijn, dus koos ik voor het openbaar vervoer. Vanaf station Steenwijk ben je er zo, en ik werd afgezet bij de halte bij restaurant Het Zwaantje.

De boulevard naar het oude dorp

Het eerste wat je ziet is een lange boulevard die tevens de toegang vormt tot het oude dorp Giethoorn. Het valt me op dat het, ondanks het vroege uur, al wemelt van de bezoekers — ik hoor dan ook nauwelijks Nederlands spreken. Ik passeer talloze rondvaart- en bootverhuurbedrijven die fanatiek hun waren aanprijzen. Aan de overkant van het water zie ik de ‘eetkamer van Giethoorn’, alleen te bereiken via een lange houten brug. Het is mooi weer en het is razend druk in het dorp.

Ik loop verder over de Hylkemaweg, de echte naam van de boulevard. Naast verhuurbedrijven zijn er verschillende restaurants, een vishandel en twee ijssalons. Maar dit is slechts een voorproefje van wat ik later te zien krijg.

Bruggen, water en pittoreske boerderijen

Ik sta naast de doopsgezinde kerk, in de volksmond ‘de Vermaning’ genoemd, en blijf hier zeker vijf minuten met open mond staan. Er zijn bruggen die je nergens ter wereld kunt zien, waaronder kleine bruggetjes die ‘vonders’ heten. Daarnaast is er enorm veel water. De pittoreske boerderijen maken het sprookje compleet.

Ik besluit Giethoorn eerst wandelend te verkennen. Zelfs in het oude dorp zijn horecagelegenheden. Ik zoek de bekendste op: café Fanfare. Hier werd in de jaren vijftig een gelijknamige speelfilm opgenomen, waarin Albert Mol een hoofdrol speelde. Tegenover de kerk staat een beeld van hem.

Varen door de dorpsgracht

Uiteindelijk besluit ik een fluisterbootje te huren en vaar vol bewondering en verbazing door de dorpsgracht. Hier blijkt dat ik zeker niet de enige ben die dit prachtige dorp bezoekt. Na een tijdje varen kom ik op het Bovenwijde, waar ik een restaurant zie dat midden in het water ligt.

Museum boerderij Het Olde Maat Huus

Na het varen bezoek ik museumboerderij Het Olde Maat Huus, waar de geschiedenis van Giethoorn prachtig wordt uitgebeeld. Er is een mooie woonkamer, een boerenleven-opstelling, een schooltje, een winkeltje, in de kelder een doorlopende filmvoorstelling en buiten een huisje, een hooiberg en diverse kinderspelen.

Een aanrader voor iedereen

Het is een waardig afscheid van mijn bezoek aan dit unieke dorp. Ik kom er zeker nog een keer terug, maar besef dat ik nog lang niet alles heb kunnen beschrijven. Ga het zelf ervaren en ontdekken. Je kunt er niet alleen een dagje van genieten — met diverse logeeradressen kun je er een geweldige week of zelfs langer verblijven. De bewoners zijn gastvrij en ontvangen je met open armen.