Bijna 50 jaar in het staal bij metaalbedrijf J. Pompstra: Leo Schokker gaat met pensioen
· leestijd 1 minuut SteenwijkerlandOLDEMARKT – ‘Bijna 50 jaar in het staal’. Die tekst prijkt op de posters in de kantine van Metaalbedrijf J. Pompstra. Zijn werkgevers Klaas en Lammy Pompstra hebben die opgehangen om afscheid te nemen van Leo Schokker na een dienstverband van bijna 50 jaar. Op zondag 11 oktober is hij 67 geworden en met pensioen gegaan.
Via een kameraad van zijn broer kwam Schokker 49 jaar geleden bij het bedrijf terecht. Hij had de metaalopleiding aan de LTS gevolgd, maar moest het vak in de praktijk nog leren. Bij Pompstra begon hij als manusje van alles. Al snel pakte hij spuitwerk op, gevolgd door boren, ponsen en andere werkzaamheden. Door goed naar collega’s te kijken, mee te werken en tekeningen te bestuderen, groeide zijn ervaring. Een cursus elektrodelassen vormde een aanvulling. Toen het bedrijf overstapte op MIG-lassen, leerde hij ook die techniek op de werkvloer.
Uitkijktoren
Aan verschillende projecten bewaart Schokker goede herinneringen. De uitkijktoren op de Woldberg bijvoorbeeld. In de werkplaats maakte de constructie grote indruk. “Het was echt een gigantisch ding.” Ook werkte hij aan een brug in Hardenberg en maakte hij een kunstobject in Oldemarkt. Bij ingewikkelde vormen was soms inventiviteit nodig. Schokker keek daarom verder dan alleen de tekening en dacht graag een paar stappen vooruit. Secuur werken hoorde daarbij. “Als ik het doe, dan moet ik het wel goed doen, anders doe ik het liever niet.” Pech was dat hij bij een klus een vingerkootje verloor.
Voetballen
Niet alleen het werk blijft hem bij. Tijdens de middagpauzes werd vroeger gevoetbald. Belandde de bal in het water, dan moest iemand hem met een roeibootje ophalen. Ook de personeelsuitjes in Volkswagenbusjes leverden veel plezier op. Met Johannes Pompstra, die hem destijds aannam, maakte hij later geregeld een praatje bij de werkbank. Over het weer en vroeger Met sommige collega’s werkte hij zo’n dertig jaar samen.
Wennen aan vrije tijd
Zijn laatste werkdag ligt inmiddels achter hem. Twee weken na de bouwvak stopte Schokker met werken; daarna nam hij zijn resterende vrije uren op. Het dagelijkse werk verwacht hij niet te missen. “Ik heb het wel gezien.” Aan de nieuwe vrijheid moet hij nog wennen. Concrete plannen heeft hij niet. Wel knutselt hij graag in de schuur en maakt hij daar allerlei dingen. Daarnaast zijn er zijn twee kleinkinderen, van twee en vijf jaar, die in het dorp wonen. Hij past weleens op of brengt hen naar school. Zijn vrouw Ria werkt nog in de thuiszorg.
Het contact met Pompstra blijft. Schokker wil nog eens binnenlopen, collega’s spreken en personeelsfeestjes bezoeken. Bovendien zal hij voor zijn hobby wellicht materiaal nodig hebben. Zijn werkgever gaat hem missen. “Hij was een betrokken en ervaren medewerker, die altijd een stapje verder dacht”, klinkt het.
