Column Harry Stegeman: Naar Moespot
· leestijd 1 minuut ColumnHarry Stegeman woont al bijna een halve eeuw in het midden van het land. De Kop van Overijssel is het land van zijn jonge jaren. Van hem verscheen bij KNNV Uitgeverij ‘In de Kop van Overijssel - lopen, fietsen en stilstaan’. Voor zijn columns put hij vooral daaruit.
Een paar honderd meter voorbij het Bezoekerscentrum is er op de Leeuwte nóg een afslag naar rechts: de Oude Beulakerweg. In de veertiende eeuw al kon je hier over de hoogten in het veen naar het Steenwijkerland. De veenafgravingen en de vele overstromingen hebben van de oude weg alleen het begin overgelaten, het vervolg verdwijnt in het Kleine Beulakerwijde. Aan de twee langgerekte eilandjes zie je hoe hoe de weg liep.
Ik ga terug naar de Leeuwte. Links van me loopt het land nog altijd omhoog, met de houtwallen haaks op de weg, rechts kijk ik over het lage Leeuwterveld uit op Blokzijl. Links zie ik tegen de koeien en de schapen op, rechts kijk ik op ze neer.
Evert van Benthem
Net voor de kruising met de Duinweg staat de voormalige boerderij van Elfstedentochtwinnaar Evert van Benthem. Vanaf het moment dat hij naar Canada vertrok, ging het bergafwaarts met het schaatsen in de Kop van Overijssel. Voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij?
McDrive
Moespot, zo heet het gehuchtje aan het eind van de Leeuwte. Ik zie een café met dezelfde naam. Dorst? Tot vijftig jaar geleden had je hier de keuze: déze Moespot of het evenbeeld, nog geen vijftig meter verderop. De Moespotten zijn met hun langs de weg aangebouwde schuur met deuren voor en achter de voorlopers van de McDrive: de paardenkoetsen reden aan de ene kant naar binnen en verlieten na gedane zaken het etablissement aan de andere kant.
Waarom Moespot? Komt de naam van de ijzeren kookpot waarin boven het vuur een stamppot, een boerenmoes, op temperatuur werd gehouden?
