Adriaans column: Achterlangs
· leestijd 1 minuut ColumnAdriaan Noordergraaf is verhuisd vanuit
het westen naar Oldemarkt.
Hij schrijft over zijn ervaringen…
Sinds bisschop Rudolf van Diepholt in het jaar 1438 Oldemarkt het recht had gegeven om twee maal per jaar een markt te houden, brak er een voorspoedige tijd aan. Niet alleen biggen, maar vooral boter werd er verhandeld. Vooral Klaas Pieterszoon was succesvol. Het duurde dan ook niet lang of hij was een van de rijkste mannen van het dorp, wat zeg ik, van de hele streek. Hij werd dan ook door iedereen met ontzag en respect behandeld.
Ondanks bezit en veel geld, werden zijn vrouw en hij getroffen door het noodlot. Hun enig kind, een dochtertje van acht jaar oud, werd ziek. In het begin leek het onschuldig, allengs werd het erger en erger. De chirurgijn die werd ontboden, kon weinig doen dan de hevige koorts bestrijden met kompressen, gedrenkt in een aftreksel van kruiden. Toen dat niet hielp kwam hij met zijn bloedzuigers om aderlatingen te doen. Ondanks deze pogingen werd ze alleen maar zieker. Er bleef niets anders over dan de priester te ontbieden om haar de laatste sacramenten toe te dienen.
Wonder
Toen werd er aan de deur geklopt, er stond een oud, gebogen vrouwtje op de stoep. Ze vertelde dat ze gehoord had van het zieke kind en beweerde dat zij genezing kon brengen. Omdat Klaas en zijn vrouw ten einde raad waren, stemden ze toe. Het oude wijf ging aan de slag met kruiden die ze in een grote mand bij zich droeg. En zie er gebeurde een wonder; het kind knapte op en genas. De boterhandelaar was buiten zichzelf van blijdschap, maar de onbekende wilde niets hebben voor haar diensten. Als je iets wilt doen, vraag het de pastoor zei ze en verdween in de schemering. De zielenherder gaf Klaas de raad, een pelgrimage te doen om zijn dankbaarheid aan God te tonen. De boterhandelaar nam die raad aan, gespte zijn sandalen aan, pakte zijn knapzak en vertrok van Oldemarkt richting Zwarte Haan.
Jabikspaad
Ik geef toe dat sommige stukken die ik eerder schreef volledig uit mijn duim gezogen waren. Maar bovenstaand verhaal zou echt gebeurd kunnen zijn. De mensen uit deze historie zijn allang dood, maar het pelgrimspad is gebleven. Het bestaat nog steeds en het heet het Jabikspaad. Er zijn diverse trajecten en één daarvan loopt van Zwarte Haan aan de Wadden in Friesland via Oldemarkt helemaal naar Hasselt en sluit aan op route naar Santiago de Compostela, waar volgens de mensen in de middeleeuwen de wereld ophield te bestaan.
Wanneer je pad tegenwoordig loopt, kun je langs de hele route de speciaal daarvoor aangeschafte kaart laten afstempelen om te bewijzen dat je het pad gelopen hebt. In ons dorp zijn er liefst drie stempeladressen. Hoe ik dit aan deze informatie kom? Ik ging onlangs naar een lezing die gehouden werd door iemand die hier alles vanaf weet. En, het pad loopt bij ons achterlangs...
