Column van Adriaan Noordergraaf: De Rolclub
· leestijd 1 minuut ColumnAdriaan Noordergraaf schrijft dit keer zijn column over ‘De Rolclub’.
‘Ouderdom komt met gebreken’. Deze, tot op de draad toe versleten uitdrukking, geldt nog steeds en is actueel. Zo ongeveer halverwege de leeftijd of daarna, merk je dat er hier en daar wat dingen gaan haperen. Je merkt dat de tandarts wat meer werk aan je heeft. Wanneer je enthousiast met je kleinkind aan het voetballen bent en op het punt staat een schitterend doelpunt te maken, schiet er iets in je been en kunt ineens niet meer lopen. “Een hamstring,” diagnosticeert de huisarts. “Gaat vanzelf over,” roept hij opgewekt, ‘week of wat rustig aan.’
Dat wordt dus even niet met het kleinkind op het grasveldje. “Hè toe, opa. Waarom wil je niet meer voetballen?” Moet je hem dan de waarheid vertellen? “Ja jong, opa begint wat te slijten? Am me nooit niet!”
Schrale troost
Toch piepen en kraken er met de jaren steeds meer onderdelen in het oude lijfje. Een schrale troost is het feit dat veel mensen in jouw leeftijdscategorie beamen dat ze dit ook merken. Sommige lopen al met een stok en zeggen dan dat dit alleen vanwege een tijdelijk lichamelijk probleem is en niets te maken heeft met ouder worden.
Ja ja, denk je dan. En je memoreert de opmerking van de fysiotherapeut die je vriendelijk de raad gaf om eens te overwegen om een rollator te gaan gebruiken. Je had hem ongelovig aangekeken en geroepen: “Daar ben ik nog niet aan toe hoor.”
‘Rollator-advies’
De laatste tijd hoor ik dit soort uitroepen steeds meer om mij heen. Ik realiseer me dan dat het een stuk eenvoudiger zou zijn als je met die mensen die ook een ‘rollater-advies’ kregen gewoon accepteren dat dit idee helemaal niet zo gek zou zijn. En dat je dan een groep zou kunnen vormen. En dan triomfantelijk met z’n allen door het dorp flaneren. Alsof je wilt zeggen: “Ja, wij hebben zo‘n ding nodig, nou en?”
Versieren
In gedachten zie ik de stoet al lopen, achter elkaar over het trottoir (is deze rijm geen geweldige eerste zin voor een clublied?). En dan is het misschien ook een leuk idee om al die rollators te versieren. Met slingers, ballonnen be-glitterde handvaten en een mooi bordje waarop staat: “Ik rol, nou en?”
Tips
De groep zou een club moeten worden; ‘De Rolclub’, zo‘n vereniging waar je elkaar tips kan geven over het onderhoud van het voertuig. Over het op spanning houden van de bandjes. En “Waar parkeer jij de jouwe nou?” “In de garage? Ik in de bijkeuken.”
Dat zou het allemaal een stuk eenvoudiger maken. “En jij dan?” hoor ik mijn lezers vragen. “Ik? Daar ben ik nog lang niet aan toe hoor!”
