Nieuwe aflevering natuurcolumn van Philip Friskorn: Moeraswolfsmelk
· leestijd 1 minuut ColumnDit keer verschijnt het moeraswolfsmelk voor de camera van natuurfotograaf Philip Friskorn.
Moeraswolfsmelk is een prachtige plant die je niet overal zult aantreffen. De plant houdt van natte voeten, laagveen en schoon water en daarom is deze soort in Noordwest Overijssel op veel plekken te vinden. Dat moeraswolfsmelk in Noordwest Overijssel nog behoorlijk veel voorkomt is bijzonder, de soort staat namelijk op de Nederlandse Rode Lijst als zeldzaam. De waterkwaliteit speelt een grote rol en juist dat schone water treffen we aan in het Nationaal Park Weerribben-Wieden. Rijkdom door een goed beheer van de waterkwaliteit.
Schijnbloemen
Moeraswolfsmelk kan tot wel 150 cm hoog worden en zijn te vinden in rietlanden en langs waterkanten. Je kunt het in de boeiperiode, met name in juni, niet echt hebben over bloemen. De geelgroene bloeiwijze zijn zogenaamde schijnbloemen. Dat wil zeggen dat de bloem vrouwelijk is en onder de bloem bevind zich een tot een meeldraad gereduceerde mannelijke bloem. Heel bijzonder in de natuur.
Verwilderd
Moeraswolfsmelk is inheems in het grootste deel van Europa maar ontbreekt van nature in het uiterste zuiden en in Ierland. Komt de soort in Nederland voor als inheems, in België en Groot-Brittannië komt de soort verwilderd voor door verspreiding als tuinplant.
Vernoemd naar koning Juba
In de wetenschap heet de grote familie van wolfsmelksoorten Euphorbia genoemd naar de lijfarts van koning Juba van Mauritanië. Het werd gebruikt als geneesmiddel uit de doorgebroken stengels. Het giftige sap uit de stengels is giftig en kan huidirritatie veroorzaken, maar werkt aan de andere kant ook als geneesmiddel. Wie het weet mag het zeggen.
