Kopletters: Een vingertik van Amnesia
· leestijd 1 minuut CultuurIn ‘Kopletters’ maandelijks een recensie van een boek uit het verspreidingsgebied van Nieuwsbode De Kop. Dit keer geschreven door Adriaan Noordergraaf over ‘Een vingertik van Amnesia’ (mei 2024) van schrijver Frans Resink (73) uit Steenwijk en verschenen bij Boekscout.
Een boek over Amnesie, (een tijdelijke geheugenstoornis). Geen eenvoudig werk. Ik vond sommige stukken moeilijk te begrijpen: vanuit welk perspectief zijn ze geschreven? Desondanks mooie, poëtische teksten en gedachten. Een jeugd in een gezin met drie broers en drie zussen waarin gevochten moest worden om een plaats te veroveren. Tijdsbeelden uit de jaren zestig die ook bij mij een glimlach van herkenning opriepen. Piggelmee, de kleuterschool met de plakwerkjes, Monopoly, Meccano en Lego.
Het boek bestaat ruwweg uit twee delen. Het begint met een beschrijving van het ontluisterend beeld van de beginnende geheugenstoornis. Een gevecht met herinneringen, een uitdaging aan God. De wanhopige strijd tegen het vervagen, het verleden, het verliezen van jezelf. Daarna duikt de schrijver in zijn jeugd. In die terugblik worden voorwerpen symbolen, zoals de spullen die, vanwege een verhuizing, op zolder tevoorschijn komen. Ze zijn één voor één het afscheid van de jeugd en een volgende stap naar een nieuwe periode. Dat sluit mooi aan bij één van de lijfspreuken van de vaderfiguur: ‘Iedere verandering is een verbetering.’
Het relaas over de jeugdjaren is een aaneenschakeling van de avonturen van de jongen. Hij groeit op in een Rooms-Katholiek gezin. Opboksend tegen de plagerijen van zijn grote broers en zussen. Het verhaal spoedt zich naar een einde in de trein. Daarin een prachtige beschrijving van het landschap. ‘Een vredige wereld met weilanden, boerderijen, sloten, roeken en spreeuwen.’ Maar ook weer zinnebeelden, zoals het Kasjmir sjaaltje dat keer op keer wegwaait en bij steeds andere mensen terecht komt.
Uiteindelijk eindigt het kledingstuk op de hei. Aan het einde van het boek lijkt alles weer op z‘n pootjes terecht te komen, maar de vragen blijven. De schrijver dwingt de lezer om na te denken over dit bijzondere boek.
Cover
