Harrie Scholtmeijer schrijft boek over waar onze taal wegkomt
CultuurWaarom zegt het ene dorp hoes en moes en het andere huus en muus? Waarom brouwen Zwollenaren hun r en wijkt het Vriezenveens zo sterk af van andere Twentse dialecten? In Overijssel kan het dialect per dorp of stad, en soms zelfs per stadswijk, hoorbaar verschillen. Spreken we dan wel dezelfde taal? Jazeker, stelt Harrie Scholtmeijer in zijn nieuwe boek ‘Waar onze taal weg komt’. De uitgever is
Voor veel mensen in Overijssel (en daarbuiten) is het dialect een autochtone taal die vaak ook de naam van de streek heeft: Overijssels, Sallands, Twents. Het dialect wordt ook als een onveranderlijke taal gezien, die veel van zijn oorsprong bewaard zou hebben. Harrie Scholtmeijer, dialectonderzoeker bij de Overijsselacademie, laat in dit boek zien dat op deze opvattingen wel wat af te dingen is.
De oorsprong van het Overijsselse dialect ligt namelijk duizenden kilometers hier vandaan. En toen die taal hier eenmaal gearriveerd was, is ze continu aan invloeden van buitenaf onderhevig geweest. Het Frankisch, het Westfaals, het Hollands, het Frans en uiteindelijk het Nederlands: sporen van al die talen zijn in meer of mindere mate in het huidige Overijssels terug te vinden. In Waar onze taal weg komt – een korte geschiedenis van het dialect in Overijssel legt Scholtmeijer op heldere wijze en met behulp van vermakelijke anekdotes en historische dialectteksten uit hoe het Overijssels in elkaar steekt.
Harrie Scholtmeijer groeide op in Emmeloord en Vollenhove. Hij was redacteur van het Woordenboek van de Overijsselse dialecten en het Woordenboek van de Gelderse dialecten. Momenteel is hij streektaalonderzoeker aan de Overijsselacademie te Zwolle. In die functie houdt hij samen met collega Albert Bartelds lezingen over het dialect, en hij figureert met enige regelmaat in de populaire podcast ‘De Nedersaksen’.
