4 mei-speech van burgemeester Roger de Groot
· leestijd 2 minuten NoordoostpolderNOORDOOSTPOLDER - Burgemeester Roger de Groot heeft vandaag een 4 mei-speech uitgesproken. De volledige tekst daarvan staat hieronder.
Dames en heren,
De bezetting van Noordoostpolder begon op 13 december 1940, de dag dat het laatste sluitgat in de dijk bij Schokkerhaven werd gedicht. Op 17 april 1945 zijn het de Canadezen die de polder bevrijd hebben. Ook de Noordoostpolder kent vele verhalen uit die tijd. Verhalen die we dit bijzondere jaar tijdens een van de herdenkingsmomenten opnieuw vertellen. Het is 2025, het jaar waarin we herdenken dat Nederland 80 jaar geleden werd bevrijd.
Vrijheid die we te danken hebben aan de onverwoestbare inzet van vele militairen uit even zoveel landen en natuurlijk aan het verzet door veelal gewone mensen. Het waren onder meer de bekende verzetshelden Harmen Visser en A.J Knipmeijer die vele levens hebben gered in de Noordoostpolder, die toen ook wel het Nederlands Onderduikersparadijs werd genoemd. Mensen die niet alleen een ongekende vaderlandsliefde aan de dag legden, maar zich ook hebben ingezet voor het welzijn en de toekomst van hun medemensen, ook voor hen die ze niet eens kenden. Wij zijn hen veel dank verschuldigd. Zoals al die andere Nederlanders die hebben bijgedragen aan het vrije Nederland van nu. Net als die vele mensen die waar ook ter wereld deelnemen aan vredesmissies en soms met gevaar voor eigen leven, een vreedzame en stabiele wereld nastreven. Wij herdenken hen vandaag in vrijheid en staan ook stil bij hen die het niet overleefden.
Maar vrijheid is broos. Dat zien we de laatste jaren om ons heen. En daar waar strijd nog niet zo heel lang geleden misschien ver weg leek, is die de laatste jaren steeds dichterbij gekomen. We zien het aan wat er in Oekraïne gebeurt. De situatie in de wereld toont een strijd die niet alleen op het slagveld wordt gevoerd. Digitale ondermijning, sabotage en desinformatie werken ontwrichtend op de samenleving en zorgen voor steeds verder toenemende spanningen en escalaties. Escalaties die zomaar kunnen uitmonden in gewapende conflicten en zo de zwaar bevochten vrede in gevaar brengen. Helaas is dit de werkelijkheid van nu. Maar het is een werkelijkheid die we niet moeten willen met elkaar.
Laten we de ontwikkeling van onze eigen gemeente eens als voorbeeld nemen. De Noordoostpolder is nu een bloeiend gebied, een testament van wat mogelijk is wanneer mensen samenwerken voor een gemeenschappelijk doel. Laten we deze geest van samenwerking en de positieve wil om te komen tot een bloeiende en vreedzame samenleving op wereldse schaal voortzetten. Laten we ons inzetten voor een wereld waarin vrijheid, rechtvaardigheid en vrede de norm zijn. Net als onze eigen poldergemeenschap, is ook vrede maakbaar en leidt tot voor iedereen echt voelbare vrijheid. Vrijheid die zich niet alleen uit in waar we kunnen gaan of staan. Maar die ook ruimte geeft om te zijn wie je bent, om te spreken met anderen en daarbij je eigenheid niet te verliezen. Want echte vrijheid begint met de dialoog, het gesprek met elkaar. En dan maakt het niet uit waar je vandaan komt, waar je in gelooft, hoe oud je bent en of van wat voor geaardheid.
Dames en heren, aan elke strijd of oorlog komt ooit een einde. Maar de angst beklijft en het verdriet blijft. Net zoals de herinnering. Die voor iedereen persoonlijk is maar wel een gemeenschappelijke deler kent, we hebben namelijk zelf in de hand hoe levend we die herinnering willen houden. Daarom herdenken we. Vanuit een gevoel van saamhorigheid en betrokkenheid.
Dit jaar, 80 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, is het belangrijk om stil te staan bij de waarde van vrede en vrijheid, bij de noodzaak tot herdenken. Vrijheid is niet vanzelfsprekend. Het is een kostbaar goed dat we moeten koesteren en beschermen. De verhalen van de moedige mensen die hier in de Noordoostpolder en in de rest van de wereld hebben gestreden voor vrijheid, herinneren ons eraan dat we waakzaam moeten blijven en elkaar moeten steunen als dat nodig is. En nee, we zijn niet allemaal helden zoals Harmen Visser en A.J. Knipmeijer dat waren. Maar heldhaftig ben je ook als je je niet laat verleiden tot cynisme en wantrouwen en je huis en hart openstelt voor anderen. Misschien zelfs wel voor hen die je niet persoonlijk kent.
Dank u wel.
