Recreëren in Belt-Schutsloot
· leestijd 1 minuut ColumnHarry Stegeman baseert zijn columns vooral op zijn boek ‘In de Kop van Overijssel - lopen, fietsen en stilstaan’. Het boek is tot 31 december verkrijgbaar bij knnvuitgeverij.nl voor een speciale actieprijs.
Ik ga op de Belterweg naar links en loop over de Veerweg tussen de vakantiehuisjes door naar het Schutsloterpad. Het overzichtelijke Kleine Belterwijde heeft aan alle kanten botensteigers. Aan de andere kant van de Schutsloot ligt voor de verandering een camping.
Bij de kerk steek ik de Schutsloot over. Sportpark ’t Hooge Laand meteen aan het begin van de Vaste Belterweg ligt er uitnodigend bij. Het is duidelijk, ik ben nu in het hoogste dorpsdeel, de Vaste Belt. Een eindje noordwaarts stond halverwege de veertiende eeuw nóg een kerk, de eerste van het kerspel Wanneperveen. Twee aaneensluitende rietkragen in de Stille Belter, de Preekstoel en de Kerkhofspolle, getuigen er nog van. Ook langs de Vaste Belterweg ligt een camping, met een jachthaven. De weg eindigt bij de Arembergergracht, maar de zandrug gaat nog een eindje door. De gracht is er dwars doorheen gegraven.
Beetje Giethoorn
De boogvormige zandkop hier midden in het veengebied had dus al vroeg bewoners, eerst akkerbouwers en veehouders, later ook turfgravers. Toen in de eerste helft van de zeventiende eeuw de Schutsloot werd gegraven, werden ook daar huizen gebouwd. Ik keer terug van de Belt op het zand naar dat Schutsloot op het veen. Het is daar een beetje Giethoorn, maar dan zonder de hoge bruggetjes. Het Schutsloterpad volgt de flauwe bochten van de dorpsgracht. Het komt aan het eind van het dorp weer uit op de Belterweg. Daar kijk ik uit over het Schutsloterwijde.
Belt-Schutsloot. Het authentieke karakter van het dorp ging niet helemaal verloren, het ligt nog altijd verscholen in de schitterende natuur, tussen meren, grachten en eindeloze rietlanden. Maar het is overduidelijk niet meer dat waterdorp waar je niet zo makkelijk kwam.
