Verhalenserie tien jaar Repair Café: Thee met een biscuitje
· leestijd 1 minuut ColumnTUK - Repair Café Steenwijkerland bestaat in 2023 tien jaar. De Kop publiceert daarom elke maand een verhaal van vrijwilliger Douwe van der Helm.
Voor mij op tafel staat een theelichtje. Geen modern vormgegeven lichtje, maar één die al meer dan 60 jaar oud blijkt te zijn. Het theelichtje is klein en rond met aan de bovenkant het verwarmingselementje met een bakelieten knopje om hem aan of uit te zetten. Het valt mij op dat er niet een met stof omwonden snoer aan zit, wat in die tijd wel gebruikelijk was. Er was dus al eerder aan ‘gesleuteld’. De man en vrouw die het theelichtje hadden meegebracht, schatte ik zo rond de 70 jaar oud. Ze zagen er beiden nog vitaal uit. Gezonde ‘babyboomers’ dus die - zo mijmerde ik - waarschijnlijk de helft van het jaar in hun camper doorbrengen aan een Costa in Spanje.
De vrouw vertelde dat haar man enkele dagen geleden een nieuw snoer aan het theelichtje had gemaakt, omdat het oude snoer helemaal open lag. Sinds die tijd haperde het ding en er was al eens kortsluiting geweest. Ik keek naar haar echtgenoot en bespeurde een licht blos op zijn wangen. Een van de collega’s ging met het theelichtje aan de slag. Met drie simpele schroefjes was het ding aan de onderkant goed open te maken. Dat is dan weer het voordeel van een oud apparaat. Simpel te demonteren. Terwijl de collega het mankement ontdekte, vertelde mevrouw dat ze het theelichtje van haar moeder had gekregen toen ze ging trouwen. Haar moeder had er een prachtig gedicht bij geschreven. Ik moest even nadenken. Een theelichtje van 60 jaar oud dat cadeau werd gedaan op het huwelijk van dit echtpaar dat nu rond de 70 jaar is. Dat kon ik niet plaatsen. Mevrouw hielp mij uit de droom. Het theelichtje stond in haar jeugd altijd op het aanrechtblad in de keuken van het huis van haar ouders. Als zij dan thuis kwam uit school, zat haar moeder aan de keukentafel op haar te wachten. Zodra ze de jas uit had mocht ze van haar moeder het theelichtje aanzetten. Ze vond dat als kind altijd een gewichtig moment. Samen met haar moeder dronken ze dan een kopje thee met daarbij een biscuitje. Haar moeder was altijd één en al oor als zij vertelde wat ze die dag op school had beleefd. Momenten uit haar jeugdige leven die ze nooit vergeet. Elke keer als ze het knopje van het theelicht nu aandoet en het klikje hoort, denkt ze aan de tijd van toen. De reparatie was klaar. Het snoer bleek niet goed te zijn vastgezet. Met een betere isolatie en een trekontlasting is het theelichtje voor de komende jaren veilig gesteld. Dankbaar verliet het echtpaar het Repair Café.
