Column van Harry Stegeman: Tuk in en uit
· leestijd 1 minuut ColumnHarry Stegeman baseert zijn columns vooral op zijn bij KNNV Uitgeverij verschenen boek ‘In de Kop van Overijssel - lopen, fietsen en stilstaan’.
Ga je vanuit Steenwijk in Tuk rechtdoor, dan ben je zo in de buurtschap Witte Paarden. Dat klinkt beter dan ‘Achterbuurt’ – zo heette het klompje huizen eerst. ‘Witte Paarden’ komt van de witgestucte herberg die hier eens stond. Je kon er overnachten en ook je paarden stallen. Die herberg was er, uiteindelijk, niet zomaar eentje: BZN, Drukwerk, George Baker en The Cats kwamen er over de vloer. Harry Slinger: ‘Als je niet in de Witte Paarden hebt opgetreden, ben je geen echte artiest’. Bar-Dancing Witte Paarden hield het in 1988 voor gezien.
Mooi man!
In hartje Tuk is cafetaria ’t Vullende Buikje – ook wel Café De Karre – ‘8 dagen per week open’, ik lees het goed. Ben je geboren na 1900, dan krijg je tien procent korting. Mooi man! Maar de Bergweg begint hier ook. Het vlakke Noordwestoverijsselse land maakt geleidelijk aan plaats voor een glooiend landschap met bossen, eeuwenoude lanen, graslandjes, een heideveldje met hier en daar een vennetje.
De meteen al wat oplopende weg duikt een paar honderd meter buiten Tuk onder de A32 door. Ga je hier meteen naar links, dan sta je zo voor het theehuis Tuk’s T Huis, met een expositie van Staatbosbeheer en een keur aan archeologische opgravingen. Ietsje verderop staat een hoge uitkijktoren. Met een beetje geluk zie je de hoogbouw van Zwolle, de kerktoren van Emmeloord en het Abe Lenstrastadion in Heerenveen.
Wandel- en fietsroutes
Terug op de Bergweg is er een parkeerplaats, de automobilisten mogen niet verder. En de wandelaars en de fietsers staan voor een probleem: hoe hier te kiezen uit het aanbod van wandel- en fietsroutes. Ik ben blij dat ik het al weet: ik volg vanaf hier tot aan landgoed De Eese de roodwitte tekens van het Friese Woudenpad, het lange-afstand-wandelpad van Steenwijk naar Lauwersoog.
