Kopletters: De Schilders van Giethoorn van Berber van der Veer
· leestijd 1 minuut ColumnIn ‘Kopletters’ doet Annica Koot verslag van een boek uit het verspreidingsgebied van Nieuwsbode De Kop. Dit keer ‘De schilders van Giethoorn’ (2024) van Berber van der Veer en verschenen bij WBooks.
Dit mooi vormgegeven boek gaat over de komst en het weer verdwijnen van schilders die het toen nog onbekende Giethoorn ontdekten. Van der Veer beschrijft het ontstaan van Giethoorn. Van een arme nederzetting bewoond door turfgravers en kleine boertjes tot een toeristisch oord. Aan het eind van de 19e eeuw werd dit dorp ontdekt door kunstenaars, die er een moeizame reis voor over hadden om er zomers te komen schilderen en te etsen. Geliefde onderwerpen waren de uitgestrektheid, de stilte van het landschap, punters, het riet en de Gieterse huisjes. De kunstenaars zochten logies bij bewoners, die daardoor wat bij konden verdienen in hun arme bestaan. De ene kunstenaar nam de anderen mee en zo ontstonden kleine logementen. Ze schilderden in hun eigen stijl of werden beïnvloed door de Haagse School, wat zich uitte in meer experimenteel werk in kleur en vorm. Sommige werkten heel kleurig en uitbundig. Anderen juist heel precies. Giethoorn werd bekender door de exposities in onder anderen Amsterdam en Laren. Door de film ‘Fanfare’ werd het dorp heel bekend en kochten veel bekende Nederlanders er een woning. Het toerisme nam toe, er kwam behoefte aan horeca en het dorp veranderde in een toeristische attractie. De kunstenaars trokken weg of werden te oud. Het verhaal is mooi opgebouwd in de tijd met genoeg informatie om een goed beeld te krijgen, vooral omdat Van der Veer de schilders die toen actief waren bespreekt. Ook staan er veel illustraties van de kunstwerken in het boek. Aan die afbeeldingen is te zien hoe de tijd invloed had op kleurgebruik en stijl. Dat de oorlog zorgde voor gebrek aan schildermaterialen wordt ook zichtbaar gemaakt. De karakters van de verschillende kunstenaars wordt een beetje besproken, genoeg om ieders werk te kunnen herkennen. Het is een mooi afgerond geheel. Het enige wat ik jammer vind is de inhoudsopgave. Die pagina is artistiek met veel kleur en lettertypes en past niet bij de rest.
