Kopletters: Monumentaal Giethoorn
· leestijd 1 minuut ColumnIn ‘Kopletters’ doet Annica Koot uit Steenwijk maandelijks verslag van een boek uit De Kop. Dit keer is dat ‘Monumentaal Giethoorn, 50 monumentale boerderijen in beeld’ (juli 2024), een boek van Philip Friskorn uit Oldemarkt en Henk de Zeeuw uit Vollenhove. De uitgeverij is Nature Art Productions.
Velen van ons kennen Friskorn vooral als een natuurfotograaf die al een flink aantal natuurboeken heeft gemaakt. Ditmaal heeft hij samen met De Zeeuw, agrarisch socioloog en amateur historicus, een boekje samengesteld over de boerderijen in en rondom Giethoorn. Vijftig panden worden genoemd in korte beschrijvingen vanaf een zo ver mogelijk verleden. Daarbij staan fraaie foto’s van toen en van hoe de boerderij er nu bij staat.Â
Aan het begin van het boekje geeft De Zeeuw een korte beschrijving van het ontstaan van Giethoorn. Dat begint in de 12e eeuw met de verveners tot wat Giethoorn nu geworden is; een trekpleister voor toeristen met weinig vissers, boeren en verveners. Ook zijn er weinig oorspronkelijke families overgebleven.Â
Op de pagina’s 8 en 9 staan kleine kaartjes met de boerderijen. Daarmee kun je een mooie wandeling maken langs de boerderijen. De meeste oude foto’s zijn in de jaren zestig gemaakt. Misschien omdat toen de ‘bekende westerlingen’ huizen begonnen te kopen en er foto’s voor de makelaars gemaakt moesten worden. Wanneer je de oude met de nieuwe situatie vergelijkt, valt het op dat er gelukkig niet veel drastisch veranderingen zijn. Veel oorspronkelijke panden zijn bewaard gebleven.Â
In korte teksten beschrijft De Zeeuw wie de oorspronkelijke bewoners waren, hoeveel kinderen ze kregen en hoe de panden via overerving of huwelijk van eigenaar veranderden. Opvallend vind ik dat er genoemd wordt dat een man een vrouw trouwde die wel tien jaar ouder was. Ben benieuwd te weten waarom dit verteld is.Â
Het is een leuk, goed verzorgd boekje geworden. De informatie vooraf maakt veel duidelijk en geeft een goed beeld van Giethoorn vroeger en nu. De teksten zijn niet te lang en het boek leest gemakkelijk. De duidelijke aangegeven routes maken het zeker tot een uitnodiging om eens met het boekje in de hand langs de boerderijen te fietsen of te lopen.
