Herfst op de Woldberg: Het beukenbos
ColumnDeze wekelijkse natuurcolumn wordt verzorgd door Philip Friskorn uit Oldemarkt. Sinds 1993 is hij fotograaf van natuur, milieu, recreatie en toerisme. Hij is altijd op zoek naar drie elementen: licht, schoonheid en emotie. De afgelopen jaren bracht hij meerdere fotoboeken uit. Naast het maken van natuurfoto’s, kan hij daar ook mooi over vertellen. Zijn tweede column gaat over het beukenbos.
De Woldberg ligt ten noorden van Steenwijk en maakt deel uit van het boogvormige stuwwalcomplex waarop ook de Havelterberg is gelegen. Het landschap is een erfenis uit de voorlaatste ijstijd waarin meerdere stuwwallen in Nederland zijn gevormd als gevolg van vergletsjering. Het landijs reikte ooit tot de lijn Coevorden-Steenwijk-Urk/Gaasterland-Wieringen-Texel-Doggersbank en zette dikke lagen grondmorenes af, beter bekend als keileem met daarin opgesloten zwerfkeien van soms vele duizenden kilo’s.
De Woldberg
De Woldberg wordt gekenmerkt door veel beukenbos, prachtige bomen die een hoge leeftijd kunnen bereiken. In de herfst volgt de fotosynthese, het komt er in het kort op neer dat het groen in de zomer onder invloed van zonlicht water en koolstofdioxide heeft omgezet in koolhydraten en zuurstof. Het blad heeft een lichtabsorberend pigment, genaamd chlorofyl. De verkleuring wordt een feit, het groene blad wordt geelgoud en valt uiteindelijk op de bosbodem. De bosbodem wordt gevoed met rottend blad. De sapstroom van de boom stopt en gaat in een winterse rust om ons in het voorjaar weer in al haar schoonheid te verwelkomen.
Klik op de foto’s voor een vergroting.
