Taolteut: Van ’t iene naor ’t aandre
· leestijd 1 minuut ColumnIn deze maandelijkse rubriek schrijft Femmy Woltman over de winter.
Wat was het een mooi afscheid van 2025. Het was volop genieten. De schaesen werden teveurskien aelt. Overal in Nederlaand was beweging op de iesvlakten. Liefhebbers meuken een baene deur het landschap. Wat een veurrecht om dit mit te maeken. Dat blef genieten, maar ook begun 2026 was het feest. De naoture bracht het volk in een aandre sfeer. De sni’j bedekte alle grauwheid en opiens was iederiene in hoerastemming. Sni’jpoppen in alleraande vormen waor creativiteit flink teveurskien kwam. Volwassenen wurden weer kiend. De naoture had het goed mit ieder iene veur, maar het allermooiste was, kiender kregen rooie blossies op de wangen. Rollebollen in de sni’j en even laeter schaeserieden mit of zonder stoel. De frisse winterlocht verrichtte wonderen.
Een minpunt waren de gladde wegen waor gien ontkoemen an was, maar de strooiwaegens waren al rap bezig, hoewel die niet overal kunnen koemen, dus dan mot het volk zelf an de gaank. Dat wordt al jaorenlaank zo edaon, maar er is ook volk die het gien klap kan schelen en de meui’jte niet nemen om de weg begaonbaar te maeken.
Maar dan, dan wordt de televisie an ezet. De meest vreselijke berichten koemen de uuskaemers binnen. Messteken, doodsbedreigingen, bewust vuurwaark naor hulpverleners gooien. Het is oorlog. Over bedreiging espreuken. Hoe em-m die roedels wolven de winter overleeft? Er was een meelevende mars veur de dood gescheuten wolf Bram. Het ontbrak er nog maar an dat er gien standbeeld werd eplaetst, maar hoe daenken wolvenanbidders over die honderden gedode schaopen. Er is schienbaor veurkeur betreft dierenleed en now is de alpaka ook ontdekt. Wat toch wel het toppunt is dat skoelen op slot moeten omdat er wolven rondlopen. Schrikbarende toestaand.
Een maond verder in 2026 mit de hoope dat er eindelijk een oplossing komp veur wolvenoverlast en dat het volk verdreegzaemer wordt. Dat kiender onbezorgd kunnen speulen. Dat bezinning het wint van agressie. Het witte sni’jkleed bedekte alle grauwheid en het bracht saemheurigheid, maar ‘t allermooiste was, die kienderkoppies mit gezonde blossies op de wangen. De naoture regeerde en hoe mooi,de nostalgie kwam heel even dichtebi’j.
