In the Picture deel 66, Robo de Robotmaaier
· leestijd 1 minuut ColumnDit keer interviewt Liesbeth Hermans geen mens, maar een robotmaaier.
Wie ben je?
Ik ben Robo en ik besta al wel een jaar of veertig. In het begin was ik nogal duur, maar de laatste jaren ben ik heel betaalbaar geworden. Echt populair ben ik nu ongeveer een jaar of tien. Je kunt me dan ook in steeds meer tuinen aantreffen. In allerlei kleuren en in allerlei tuinen.
Wat doe je dan?
Mensen met gras zetten mij in om hun grasveld te maaien. Mijn baas of bazin hoeft niet zelf meer achter de grasmaaier aan te rennen. Het gras blijft keurig kort en er is tijd over, bijvoorbeeld om naar de sportschool te gaan.
Maai jij dag en nacht?
Jazeker, dat kan, ik word nooit moe en zoek zelf het oplaadstation weer op. Ik ben kortom ideaal, want ik maai geluidloos. Zelfs regenachtig weer is geen probleem. Ik ben perfect, al zeg ik het zelf.
Je liegt toch zeker?
Ehm, ik ben wel een groot risico voor egeltjes, voor grote en kleine. Egels zijn nachtdieren en ze rollen zich op bij gevaar. Dat moet zo’n dier niet doen, als ik er aan kom rollen. Ik stop niet voor een rond stekelig balletje, ik maai er dwars over heen. Mijn messen scheuren het dier aan flarden, of een pootje eraf, wat dodelijk is. Vooral jonge egeltjes zijn vaak mijn slachtoffer. Maar ik kan er niets aan doen.
Heb je een oplossing?
Eigenlijk is de oplossing heel simpel. Mijn baas moet ervoor zorgen, dat ik niet in de nacht aan het werk ben. Dat kun je heel eenvoudig instellen. Overdag verstopt de egel zich wel. Simpel he. Met een kleine handeling bescherm je zo de egels. Doen! Er zijn er al zo weinig.
