Kopduel 14: Erik Dingerdis 35 jaar vrijwilliger Dicky Woodstock

In deze maandelijkse rubriek ‘Kopduel’ gaat redacteur Hilda Knol in gesprek met een plaatselijke held. Als 14e is dat Erik Dingerdis (53) uit Steenwijkerwold. Als vrijwilliger was hij bij alle 35 edities van muziekfestival Dicky Woodstock van de partij.

Dingerdis is in 1989 lid van Mannenkoor Karrespoor, stamgast en barman van Café De Karre. Daar zou zanger Armand komen optreden. De eigenaar, Hein Kranendonk, wil zijn wens - blowen tijdens het optreden - niet toestaan. Zoon Henk Kranendonk en Folkert Munsterman organiseren daarom een popfestival in een weiland van Munsterman. Zo is popfestival Dicky Woodstock geboren. De destijds 18-jarige wordt vrijwilliger bij de eerste editie in Baars. “Ik werd zo bij de bar weggetrokken en moest bij de uitgang van de tent van Dicky Woodstock gaan staan,” herinnert hij zich. Een jaar later is hij ook weer van de partij.

Hoofd opbouw en facilitaire voorzieningen

In de loop der jaren krijgt Dingerdis steeds meer taken. “Ik ging het hekwerk, de toiletvoorzieningen en de borden regelen. Daarbij nam ik eerst al mijn gereedschap mee in een kruiwagen, maar later in een aanhanger,” illustreert hij de groei van het festival. In 2012 wordt hij lid van het bestuur. Tegenwoordig coördineert hij als hoofd opbouw en facilitaire voorzieningen samen met tien of twaalf hoofdvrijwilligers de hele opbouw van het festival. Dat neemt wel anderhalve week in beslag. Dicky Woodstock is immers gegroeid van een regionaal ééndaagsfestival met vier bands tot een nationaal bekend festival van drie dagen met tientallen bands en artiesten die in vier tenten optreden voor 25.000 bezoekers. In 2005 verhuist het festival onder leiding van Kranendonk naar Steenwijkerwold. Musterman gaat dan andere evenementen organiseren.

Buffelen

Op de vraag wat hem aanspreekt in het vrijwilliger zijn, antwoordt Dingerdis: “Het werk is geweldig om te doen. Met z’n allen lekker buffelen en na afloop gezellig nazitten met een potje bier erbij.” Daarbij merkt hij op dat het werk afhangt van het weer. Bij de tropische temperaturen van dit jaar is alles volgens Dingerdis ‘als een tierelier’ verlopen. Vorig jaar daarentegen was het terrein door de vele regen veranderd in een grote baggerbak. Dingerdis schakelt ook al gauw zijn vriendin Simone in bij het vrijwilligerswerk. Ook hun vier kinderen Gijs (20), Tessa (18), Suus (16) en Sil (14) helpen een handje mee.

Jubileumfeesten

Terugblikkend noemt Dingerdis de jubileumfeesten hoogtepunten van de geschiedenis van Dicky Woodstock. “Bij het vijfjarige jubileum kwam de Tros Zomertruck en bij het tienjarige jubileum traden mijn favoriete band Normaal, Anouk, Chuck Berry en Madness op.” Dat tienjarige jubileum bezorgt Dingerdis en de andere vrijwilligers veel werk. Omdat het op de woensdag de hele dag heeft geregend, verandert het festivalterrein in een grote modderbak. “Met trekkers en shovels hebben we het weer glad gemaakt. Het duurde tot in het najaar totdat het land weer bruikbaar was,” aldus Dingerdis.

Noodweer in 2012

Dicky Woodstock kent ook dieptepunten. Dingerdis: “In 2012 brak er om 19.30 uur noodweer uit en stortte een festivaltent totaal in. Er waren 17 gewonden, waarbij drie mensen in het ziekenhuis moesten worden opgenomen.” Het natuurgeweld staat hem nog op het netvlies gebrand. Volgens hem waren het onweer, de valwind en de grote hoeveelheid stortregen heel beangstigend en had het nog veel erger af kunnen lopen.” Later die avond zou Rowwen Hèze optreden. Gelukkig zijn er dan nog maar zo’n drie- tot vierhonderd mensen op het festivalterrein. Dingerdis waardeert het dat burgemeester Marja van der Tas later nog langskomt. Het noodweer heeft nog een flinke nasleep. Financieel zit de organisatie eind 2012 aan de grond. Toch kan zij in 2013 het 25-jarig jubileum mede vieren dankzij de regionale bands die belangeloos komen optreden.

Visje eten bij Folkert

Omdat het werk hem nog lang niet verveelt, hoopt Dingerdis ook de komende jaren zich in te zetten voor Dicky Woodstock. Hij realiseert zich daarbij dat hij geen 23 meer is. “We gingen vroeger de hele nacht door, waarna we een visje aten bij Folkert om na een uurtje slapen weer aan de gang te gaan.” Een ander verschil met vroeger is dat hij nu veel meer moet overleggen met gemeente, beveiliging en brandweer. Verder moet hij steeds meer vrijwilligers aansturen. Daarover zegt hij lachend: “Je hebt vrijwilligers in drie categorieën: koplopers, meelopers en klaplopers, die voor de sfeer zorgen.” Hij is er trots op dat het bestuur en de vele vrijwilligers zich het hele jaar inzetten voor een betaalbaar festival met een mengelmoes van grote namen en regionale bands. “Zo kunnen we iedereen vermaken,” besluit Dingerdis.