Een uiltje knappen met de bosuil
ColumnDeze wekelijkse natuurcolumn wordt verzorgd door Philip Friskorn uit Oldemarkt. Sinds 1993 is hij fotograaf van natuur, milieu, recreatie en toerisme. De afgelopen jaren bracht hij meerdere fotoboeken uit. Naast het maken van natuurfoto’s, kan hij daar ook mooi over vertellen. Zijn achtste column gaat over de bosuil.
Je zult ze niet zo snel zien, ze rusten overdag en jagen gedurende de nacht. Als ze overdag slapen zitten ze meestal in een boomholte van vaak dode bomen. Door hun wat ronde vorm lijken ze op afstand niet zo groot, maar met een lengte van bijna 40 centimeter en een spanwijdte van 1 meter is het toch een van de grotere uilensoorten van Nederland. De bosuil tref je bijna in heel Europa aan, zelfs tot in Noord-Afrika. De vogel ontbreekt in het hoge noorden van Scandinavië, maar in Zuid- Noorwegen, Zweden en Finland is hij wel te vinden. In Nederland zijn er tegen de 6.000 broedgevallen verspreid over het land, maar hij ontbreekt in Noord-Nederland (met uitzondering van Drenthe) en in Zuidwest-Nederland.
Standvogel
De bosuil is een standvogel, dat wil zeggen dat hij zomer en winter aanwezig is. De roofvogels zijn in extreme mate gebonden aan hun broedgebied en zelfs de jongen zullen zich nooit verder dan circa 10 kilometer van hun geboorteplaats vestigen. Deze holenbroeders kunnen veelal twee broedsels per jaar grootbrengen.
Bosuilen voeden zich met kleine knaagdieren, zoals muizen, kikkers, larven en zangvogels. Meestal zie je de grijze vorm, maar ook de roodbruine vorm komt voor. Let goed op bij een wandeling in oude loofbossen met veel boomholtes, bosuilen zitten vaak hoog in dode beuken.
