Natuurfoto van Philip Friskorn: Holle wegen
ColumnDeze wekelijkse natuurcolumn wordt verzorgd door Philip Friskorn uit Oldemarkt. Sinds 1993 is hij fotograaf van natuur, milieu, recreatie en toerisme. De afgelopen jaren bracht hij meerdere fotoboeken uit. Naast het maken van natuurfoto’s, kan hij daar ook mooi over vertellen. Deze column gaat over holle wegen.
Een holle weg wordt ook wel grubbe genoemd. Dit soort wegen ontstaan door uitspoeling op natuurlijke hellingen of door intensief gebruik voor vervoer vanaf het verre verleden tot heden. Kenmerkend voor een holle weg is dat de weg onder het maaiveld ligt. De weg komt daardoor als het ware tussen twee aarden wanden te liggen waardoor de boomwortels zichtbaar worden. De meest extreme voorbeelden in Nederland vinden we in Zuid Limburg, waar paden of weggetjes tussen 2-3 meter hoge wanden voorkomen. Deze wegen zijn veelal honderden jaren oud.
De Woldberg
Holle wegen vinden we in minder extreme mate in onze omgeving, maar ze zijn er wel. Mooie voorbeelden vinden we op de Woldberg bij Steenwijk. Hier zijn ze ontstaan door menselijke activiteit: eeuwenoud verkeer over de Woldberg. De hellingen van deze stuwwal hebben meegespeeld om door uitspoeling door regenval de hollewegen nog verder te verdiepen. Je kun je op de Woldberg vergapen aan de holle wegen, veel van deze paden zijn honderden jaren oud uit de tijd dat de Woldberg nog Hiddingerberg heette. De Woldberg maakt deel uit van het boogvormig stuwwalcomplex uit de voorlaatste ijstijd, ook wel het Saalien genoemd. Er is veel te vertellen over de Woldberg, over de omgeving en de vorming van het landschap. Daarover later meer.
