De Noorse winterjuffer
· leestijd 1 minuut ColumnDeze tweewekelijkse natuurcolumn wordt verzorgd door Philip Friskorn uit Oldemarkt. Sinds 1993 is hij fotograaf van natuur, milieu, recreatie en toerisme. Hij is altijd op zoek naar drie elementen: licht, schoonheid en emotie. De afgelopen jaren bracht hij meerdere fotoboeken uit. Naast het maken van natuurfoto’s, kan hij daar ook mooi over vertellen. Deze column gaat over de grote vuurvlinder.
Het is januari, hartje winter, soms echt winter, we hebben onlangs nog kunnen schaatsen in De Kop, soms veel te warm. Libellen en waterjuffers kennen we met name van de zomerperiode, toch is er een soort die we zelfs in januari kunnen waarnemen: de Noordse winterjuffer. Als volwassen juffers overwinteren ze zelfs. Het is wel zoeken, want ze vallen nauwelijks op als ze zich dicht tegen een tak of rietstengel aandrukken.
Woldlakebos is hotspot
Het is een Oost-Europese soort met een geïsoleerde populatie in Nederland. Grofweg tussen van noord naar zuid tussen Heerenveen en Zwolle en van west naar oost tussen Emmeloord en Hoogeveen. Een hotspot is het Woldlakebos in de Weerribben, waar de soort bijna algemeen is. Maar ook zijn er verder waarnemingen in de Weerribben, de Woldberg, het Kuinderbos en Paasloo. In Nederland geldt de soort als ‘zeer zeldzaam’ en staat op de Rode Lijst. Het is een min of meer geïsoleerde populatie en de meest westelijke in Europa. Verder oostelijk wordt de soort algemener. Er is een periode dat de Noordse winterjuffer niet meer gebonden is aan een waterrijk gebied. Ik had het geluk er een aan te treffen in het houtwallenlandschap van Paasloo in 2006.
Pantserjuffers
De Noordse winterjuffer behoort tot de familie van de pantserjuffers. Je treft ze met name aan langs stilstaande watertjes, langs rietkragen en heidevennen. In de periode dat ze niet meer gebonden zijn aan waterrijke gebieden kun je ze dus zomaar vinden in Paasloo. Blijf zoeken, met name in het Woldlakebos: rijkdom in De Kop!
