Natuurfoto van Philip Friskorn: Rotganzen zijn niet dom
· leestijd 1 minuut ColumnDeze tweewekelijkse natuurcolumn wordt verzorgd door Philip Friskorn. Dit keer verschijnt de rotgans voor zijn camera.
Rotgans, wat een vreemde naam voor deze gans. Die naam dankt hij aan zijn roep: het ver reikende rrot-rrrot. Het zijn trekvogels waarvan er drie soorten wereldwijd bestaan. Het zijn allemaal langeafstandstrekkers. De soort die in Nederland overwintert draagt de wetenschappelijke naam Branta bernicla oftewel de rotgans met de zwarte buik. Met een lengte van 60 cm en een witte stuit is het een van de kleinste ganzen. Aan beide zijden van de hals zie je een witte vlek en die ontbreekt bij jonge vogels.
Het broedgebied van de rotgans ligt op de Siberische toendra’s, zo’n dikke 5000 km van ons verwijdert. In de korte arctische zomer broeden rotganzen slechts één keer en brengen snel hun jongen groot om eind september-begin oktober op trek te gaan. Om samen met de jonge vogels meer dan 5000 km te overbruggen heb je tijd nodig, ze doen daar dan ook ongeveer 15 dagen over. Ze vliegen daarbij circa 1000 km per dag en nemen dan even rust om te eten en te rusten. Het grootste deel van deze soort overwintert op onze Waddeneilanden, het Lauwersmeergebied en soms in de Zeeuwse delta. Een deel trekt ook door naar het zuiden van Engeland. Er overwinteren naar schatting ongeveer 60.000 rotganzen in Nederland. Ze blijven tot eind mei/begin juni om dan pas naar het Siberische schiereiland Taimir te vliegen. Het is een raadsel voor mij wanneer ze weten dat daar de sneeuw is verdwenen.
Domme gans?
Het is een uitdrukking die je wel eens hoort, maar die klopt helemaal niet. Ganzen zijn beslist niet dom, alleen het feit dat ze weten wanneer ze moeten vertrekken naar hun broedgebieden. Een raadsel in de boeiende natuur. Een ander bewijs dat ze slim zijn mocht ik zelf ervaren en vastleggen met de camera. Het was in het Lauwersmeergebied zo’n 25 jaar geleden. Strenge vorst deed het gras bruin kleuren en toch zat daar voldoende voedsel in voor de rotganzen. Dat droge spul vraagt om drinken, maar de sloot was bevroren. Ik trof een rotgans alleen op het ijs die met zijn rrot-rrot de familie riep. Die kwamen en onder het gewicht op het ijs ontstonden scheuren waardoor het water omhoog kwam. Heerlijk slobberen op het ijs... hoezo dom?
