Column Philip Friskorn: De muskusboktor
· leestijd 1 minuut ColumnDeze tweewekelijkse natuurcolumn wordt verzorgd door Philip Friskorn. Sinds 1993 is hij fotograaf van natuur, milieu, recreatie en toerisme. Hij is altijd op zoek naar drie elementen: licht, schoonheid en emotie. De afgelopen jaren bracht hij meerdere fotoboeken uit. Hij kan er ook mooi over vertellen. Dit keer verschijnt de muskusboktor voor zijn camera.
De muskusboktor is een zeer grote kever met een lengte van 3,5 cm en heel lange voelsprieten of tasters. Ze leven met name op wilgen en die zijn er in onze omgeving ruimschoots aanwezig. Toch zijn ze in Nederland door verdroging achteruitgegaan en inmiddels zeldzaam. Door het metaalachtige blauw en goud en het slanke lijf is het een opvallend fraaie kever. Boktorren kunnen vliegen, maar dat zie je zelden. Van juni tot augustus zijn de volwassen kevers te zien. De larve heeft dan twee tot drie jaar in het levend wilgenhout geleefd, waarna de verpopping plaatsvind en de kever tevoorschijn komt.
De naam
De naam muskusboktor heeft dit insect te danken aan het feit dat hij bij verstoring een zeer sterke muskusachtige geur afgeeft. Het verhaal gaat dat deze kever in sigarenkistjes gedaan werd om er een speciaal aroma aan te geven.
Niet geliefd
Boktorren zijn niet echt geliefd, want vooral in oude gebouwen met oude houten balken kunnen de larven enorme schade aanrichten. Door de vraat raakt het hout vermolmd. Niet alleen oud hout wordt verteerd, ook levende wilgen kunnen door de vraat van de larven het loodje leggen. Geen nood, want deze fraaie kever is in Nederland een zeer schaarse soort geworden. Een natuurlijk fenomeen is dat de specht verzot is op de larven en hij hakt er dan ook vrolijk op los tot hij de prooi kan bemachtigen.
Boeiende insectenwereld
Op een omgevallen dode berk in de Weerribben trof ik een paar jaar geleden in juni deze prachtige kever aan. Het was weer eens een prachtig staaltje van de boeiende insectenwereld in de Kop van Overijssel.
