Nieuwe aflevering column Harry Stegeman: Nog even in Frederiksoord
· leestijd 1 minuut ColumnVan Harry Stegeman verscheen bij KNNV Uitgeverij ‘In de Kop van Overijssel - lopen, fietsen en stilstaan’. Voor zijn columns put hij daaruit.
De Maatschappij van Weldadigheid raakte van lieverlee in zwaar weer. Maar met aanstichter Johannes van den Bosch zelf liep het wel goed af. Hij schopte het nog tot gouverneur-generaal van Nederlands-Indië en stond daar aan de wieg van het ‘cultuurstelsel’: de inlanders moesten een vijfde van hun grond gebruiken voor de verbouw van spullen voor de Europese markt. De Nederlandse schatkist voer daar heel erg wel bij, de inheemse bevolking heel erg niet.
Ik sta voor Hotel Frederiksoord. Johannes van den Bosch was er vaak te vinden. Sinds een jaar is-ie er weer, aan de overkant van de weg. In brons en op ware grootte – nou ja, hij kreeg van de beeldhouwster wat centimeters cadeau. Johannes staat net als ik gewoon met beide voeten op de grond. Niet op een sokkel dus of op een paard. Dat zou gelet op z’n strapatzen in de Oost ook wat te veel eer zijn geweest. Maar och. Zou-ie het met de kennis van nu én in Frederiksoord én in ‘ons Indië’ het niet anders hebben aangepakt?
Voormalig postkantoor
Het voormalige postkantoor uit 1901, even verder op de Majoor van Swietenlaan, was eigenlijk in Vledder gepland. Het staat hier omdat de Maatschappij het stukje grond gratis ter beschikking stelde. In het fraaie pand – ‘postkantorengotiek met gotiserende en renaissancistische motieven’ – was klokkenmaker Bob Veldman tot voor heel kort gespecialiseerd in de in- en verkoop van exclusieve antieke klokken en horloges. Dat is-ie nu nog, maar dan in de Lot, in Frankrijk. Daar is het ook goed wonen.
Eau de Kolonie
Tegenover het postkantoor staat, een beetje verstopt achter hoge coniferen, de voormalige Gerard Adriaan van Swieten Tuinbouwschool. De zonen van de kolonisten werden hier opgeleid. Er is nu wat achterstallig onderhoud. In het belendende Museum de Proefkolonie kun je Eau de Kolonie proeven.
