Nog even in Blokzijl
· leestijd 1 minuut ColumnHarry Stegeman woont al bijna een halve eeuw in het midden van het land. De Kop van Overijssel is het land van zijn jonge jaren. Harry was vorig jaar een tijdlang onderweg in de Kop van Overijssel en schreef daarover het boek In de Kop van Overijssel - lopen, fietsen en stilstaan. Voor zijn column oriënteert hij zich vooral hieraan.
Ik sta bij de sluis. Er zijn dagen dat hier honderden sloepen en motorjachtjes passeren. Het zweet breekt menig schipper uit zodra de hindernis in zicht komt. “En de vrouw krijgt altijd de schuld als het misgaat,” zegt de sluiswachter.
Kaatje bij de Sluis
De sluis is vooral bekend van Kaatje bij de Sluis – en andersom. Blokzijl staat sinds 1974 ook culinair op de kaart. Bij de brug staat een beeld van Kaatje. Wie die Kaatje dan wel was? Kaatje was gewoon de bijnaam van Klaas Mooiweer, die vroeger op deze plek aan de sluis woonde. Maar de legende wil dat Kaatje een Blokzijlster dame was, die in de zeventiende eeuw de herberg De Walvis dreef. Ze kookte de sterren van de hemel en ze mocht er verder ook wezen. Nogal wat mannen dongen naar haar gunsten, maar zij was verliefd op een zeekapitein die had gezworen altijd te blijven varen. Terwijl Kaatje steeds rijker werd, hield de kapitein voet bij stuk. En zo bleef Kaatje vrijgezel. Als klap op de vuurpijl werd ze ook nog overvallen en beroofd – en dat kon ze niet navertellen. Een legende van niks, als je het mij vraagt.
Tachtigjarige oorlog
Ik ben nog even op de Zuiderstraat en sla dan linksaf, een nieuwbouwwijkje in. De Juliana van Stolbergstraat wordt Willem de Zwijgerstraat en die wordt Mauritsstraat. Naar de moeder, Willem zelf en daar weer de zoon van. De Tachtigjarige Oorlog is nog niet weg uit Blokzijl.
