Streektaolteut: De overienkomst
· leestijd 1 minuut ColumnIn deze maandelijkse streektaalcolumn schrijft Femmy Woltman uit Giethoorn dit keer over beschaarmde dieren.
Beschaarmde dieren bin-n gauw de baos over de hele naoture en over het volk. Er koemen er meer en nog meer en het fokken giet maar deur. Weer een roedel wolven er bi’j en zwienen. De gaanzen, de vleermuzen en de ... En maar wetten opleggen. Nog meer weilaanden omheinen mit metershoog gaes. De omgekeerde wereld en de lieste van dooie dieren wordt als maar langer. Beesten die op verschrikkelijke meniere an ‘t ende van ‘t leven koemen, het is toch dieronvriendelijk maar ja, hier daenken animators van wolven heel aanders over. Die zeggen: “Er gaon meer beesten naor de slacht dan wolven beesten doden.” Tjonge, jonge, hoe kan ‘t bestaon. Niet te geloven dat verstaandige meensen dit over de lippen kunnen kriegen. En dit olt niet op bi’j wolven, wel nee, er bin-n er nog meer die op rooftocht gaon. Wat te daenken hoeveule vossen er wel rond lopen en steenmarters en al die dieren moeten beschaarmd worden en het wordt an de naoture over eleuten wie het loodtie mot leggen. Overdaod gef veule laast en onkosten en verdreet ...
Onkruud
Dan toch maar flink anpakken? Dat wordt ook mit onkruud edaon. Neem now de aenepoten (zevenblad) dat overal de kop op stek. Aenepoten vermeerderen zich raozend snel en al gauw komp er te veule van en op plekken waor ze bi’j lange nao niet welkom bin-n. Een groter vergeliek is er niet. De wolven, vossen en aandere roofdieren en aenepoten. Daor, waor te veule van is mot worden in-egrepen. Wolven kunnen een aandre plekke toebedeelt kriegen, want de naoture ef zo of en toe hulpe neudig om het leven van meense en dier mooi te olln.
De katte loert naor voegels,
de vos verscheurt het lam.
De otter verschalkt een vissie,
gelôk veur wie ontkwam.
De kri’je pakt een kuken,
de wolf vecht mit het schaop.
De spinne vangt een môgge,
de jacht verdref de slaop.
Tweebeen smult van paling,
van ossentong en wôrst.
Van kikkerbil en reebolt,
van bief en aandenbôrst.
Dictatuur in de naoture,
de vreze veur overmacht?
Ingreep naor behoefte,
eer ‘t leed is an-bracht.
