Nieuwe aflevering column Harry Stegeman: In Willemsoord
· leestijd 1 minuut ColumnVan Harry Stegeman verscheen bij KNNV Uitgeverij ‘In de Kop van Overijssel - lopen, fietsen en stilstaan’. Voor zijn columns put hij daaruit.
Schreef ik vorige week dat het graf van Steenwijks burgemeester George Willem Stroink op de begraafplaats Vredehof is getooid met een beeldhouwwerk van Hildo Krop? Welnu, dat klopt niet. Wim Heij, voorzitter van het Hildo Krop Museum, wees me daarop. Gijs Jacobs van den Hof, ook niet de eerste de beste, was de maker. Hij was wel bevriend met Hildo Krop en net als hij ook nog eens zoon van een bakker.
Lekkerste gehaktbal van Nederland
Ik ga weer op pad. De nog altijd als een streep door het landschap trekkende Wilhelminalaan duikt even voor Willemsoord onder de A32 door en steekt direct daarop de spoorlijn over. In de kolonietijd stond hier een stationnetje. Ik sta al snel op het centrale ‘plein’ van het toenmalige Willemsoord, de kruising met de Steenwijkerweg. De gebouwen op de hoeken staan dwars, dat versterkt het plein-idee. Een ervan, het huis van de adjunct-directeur van ‘het fabriekswezen’, is nu Eethuys De Steen. Alie Stroeve, won hier in 2013 de Telegraaf Gouden Gehaktbal, de lekkerste gehaktbal van Nederland. De ballen zijn sindsdien niet aan te slepen. Op de menukaart staan ook gerechten die verwijzen naar de bijzondere geschiedenis van het dorp. De tomatensoep heet hier ‘Bloed, Zweet en Tranen’. Op de kruising is een ‘Kolonie Informatie Punt’ en ook verder in het dorp struikel je over de informatiebordjes. “Doe je niks, dan fietsen mensen door. Giethoorn verkoopt zichzelf, maar wij moeten er wat meer ons best voor doen,” zegt de voorzitter van de Stichting Weldadig Oord.
Marijenkampen
De Koningin Wilhelminalaan verandert na het ‘plein’ in Paasloregel. Neem je daar de eerste doorgaande weg naar links, dan kom je in het buurtschap Marijenkampen. Daar woonden ooit kolonisten die de benen hadden genomen. Want wie zich niet aan de strenge regels van de Maatschappij dacht te hoeven houden, mocht daar in een strafkolonie nog eens een tijdje over nadenken, maar hij kon er natuurlijk ook gewoon tussenuit knijpen.
