Costa-reis van Kitty, deel 10: Bergje op, bergje af
· leestijd 1 minuut ColumnSamen met ‘haar B.’ trok Kitty zes weken langs de kust van Spanje in een oude caravan. In meerdere afleveringen zal zij de Costa-reis delen met de online lezers van ‘De Kop’. Dit is deel 10.
Dinsdag 1 maart 2022, Xàbia / Jávea,
Vandaag een verplaatsing van 115 km naar Moraira. Om goed 9.00 uur vertrokken. Langs Alicante en Benidor met veel hoogbouw. De reis verloopt vlot. Opnieuw prachtige bergen, waarlangs ook de route omhoog liep. De ene haarspeldbocht en ravijn na de andere, hoger en hoger. Er stond een terrassencamping gepland. Dat leek logisch tot bleek, dat waar volgens de coördinaten de camping was, in werkelijkheid een ravijn is (klein foutje bij invoeren).
Manlief zocht de kleinste konijnenpaadjes op, zonder vangrail, zelfs tot bijna bovenaan de berg (met caravan). Ben je bekend met een geknepen, vochtige bilnaad? Ik wel. Drie kwartier omhoog slingeren, dus ook dezelfde tijd down hill. Gelukkig reden er regelmatig groepjes wielrenners voor ons, dan ging het tempo wat omlaag. Eind goed, bijna al goed. Ruim na de middag kwamen wij aan op de terrassencamping Moraira.
Bouwvakkers
Er was gelukkig nog een plekje vrij op de camping. Graag eerst afrekenen. De receptionist was zo vriendelijk mee te lopen naar de vrije plaats. B. ging het sanitairgebouw inspecteren, terwijl ik de plek in mij opnam. Schaduwrijk en vlak voor onze kampeerplek waren vijf bouwvakkers begonnen met de sloop van een huis. Toen B. na een paar minuten terug kwam, heb ik vier woorden gezegd: ”Ik wil hier weg!” Daar waren, noch mijn man, noch de receptionist op z’n zachtst gezegd blij mee... De rest van de conversatie met een van beide personen zal ik jullie besparen. Enfin, we staan nu 15 km verder op camping El Narajal op een zonnige, rustige plaats. Weliswaar geen terrassencamping, maar ook geen bouwvakkers!
