Costa-reis van Kitty, deel 12: Valencia
· leestijd 1 minuut ColumnSamen met ‘haar B.’ trok Kitty zes weken langs de kust van Spanje in een oude caravan. In meerdere afleveringen zal zij de Costa-reis delen met de online lezers van ‘De Kop’. Dit is deel 12: Comarca de València.
De buschauffeur die ons naar Valencia bracht, vond ons kennelijk een stelletje senielen. Op het ticket stond namelijk ‘sencillo’. Later kwamen we er achter dat dit ‘eenvoudig’ betekent. We zijn uitgestapt bij Ciutat de les Arts i les Ciènces. Wat een architectonische rijkdom. Ruim van opzet, prachtig!
Oude rivierbedding
Ook geweldig, Jardins de Turia, een groene zone van honderden meters breed die dwars door de stad loopt en 9 km lang is van oost naar west. Deze zone is een oude rivierbedding. De rivier is omgelegd. Strak aangelegde parken en onder andere sportvelden, alles met verschillende thema’s. Leuk om een step te huren en zo te ontdekken!
Het Oceanográfic stond vervolgens op de verlanglijst. Daar hebben we uren doorgebracht. Van giga aquaria tot pinguïns, ook weer groots van opzet. Op de bus touristique gestapt voor een tour en in het oude stadsgedeelte rondgezworven. We hebben daar voor het eerst churros geproefd. De centrale markthal met kleine stalletjes met eetwaren was helaas net gesloten.
Knalvuurwerk
De kathedraal, La Seu de Valéncia, hebben we letterlijk links laten liggen, net als verschillende ‘Torres’. Valencia is in de aanloop naar Het Fallas festival, een cultureel straatfestival.Vanaf begin maart wordt elke dag, tot de start van het festival, een paar weken lang, om twee uur in de middag, knalvuurwerk afgestoken in de hele stad. Volgens mij heeft mijn horloge uren stil gestaan, want het geknal bleef aanhouden. Er keek geen mens op of om, bij het voortdurende lawaai; hoezo rustig op een terrasje zitten.
Mooie levendige stad. Maar net als elke stad, ook veel drukte, beweging, kleur en geluid. Terug naar El Saler, naar de rust
