Langs de Paasloregel
· leestijd 1 minuut ColumnVan Harry Stegeman verscheen bij KNNV Uitgeverij ‘In de Kop van Overijssel - lopen, fietsen en stilstaan’. Voor zijn columns put hij daaruit.
Bijna aan het eind van de Paasloregel, daar waar het dennenbos begint, kun je linksaf naar Basse. Een waarschuwing of misschien een tip: doe je dat in het eerste weekend van september dan ben je niet de enige. Het terrein rond ’t Buurthuus staat dan vol met campers, bussen, caravans en tentjes, want het is weer TT Basse. De gepothelmde mannen van het Classic Racing Team rijden hun rondjes op het stratencircuit, waarbij het meer om de regelmatigheid van de rondjes hoort te gaan dan om de snelheid. Een feest voor de liefhebber van de Aermacchi, de Ducati, de Moto Guzzi, de Minarelli en de MV Augusta van voor 1972. Het is na dat weekend 363 dagen oorverdovend stil langs Westenwold, Gheerdinge en Voshoek.
Kunstbunker
Het is nog lang geen september en ik blijf op de Paasloregel. Je ziet er vanaf de weg niks van, maar in dat dennenbos van daarnet staat de kunstbunker Paasloo. De ‘Rijksbergplaats, het Pantheon voor kunstschatten’ is halverwege de Tweede Wereldoorlog gebouwd om er zo’n drieduizend kunstwerken veilig te bewaren. Het Straatje van Vermeer bijvoorbeeld, maar ook de miniaturenverzameling van koningin Wilhelmina. Ik sta bij de vervallen toegangspoort. De kronkelweg die het dennenbos ingaat, komt pas bij de derde slinger bij de bunker uit. Tegen de ronde muur is een aardewerktableau geplakt. Ik herken het wapen van Nederland, de gele leeuwen zijn manshoog.
Niet op bezoek
Het Paasloo Pantheon bleef na de oorlog doen wat het deed: kunst bewaren, nu alleen voor musea in Friesland, Drenthe en Overijssel. Je mag er niet op bezoek en dat is jammer. ‘Een werkgroep’ broedt al heel erg lang op plannen om het bijzondere cultuurhistorische verhaal met het publiek te delen. Maar tussen droom en daad... De Paasloregel stuit op de Paasloërweg. Paasloo kan niet ver meer zijn.
