In Dwarsgracht
ColumnVan Harry Stegeman verscheen bij KNNV Uitgeverij ‘In de Kop van Overijssel - lopen, fietsen en stilstaan’. Voor zijn columns put hij hieruit. Deel twaalf gaat over Dwarsgracht.
Het pad langs de Dwarsgracht is van 1914. Toen werden de huuspollen, de verhogingen waarop de boerderijen zijn gebouwd, aan één kant van de gracht met elkaar verbonden en kon je voor het eerst lopend het dorp door.
Oajen Endrik en dikke Jaante
Het pad steekt in het midden van het dorp de gracht over. Bij de brug stond het dorpscafé van Oajen Endrik en dikke Jaante. Binnen hing een bordje aan de muur:
’Ik tap vandaag voor geld.
Dat heb ik zo gesteld.
Maar komt ge morgen hier.
Tap ik voor mijn plezier’.
Vlakbij de brug staat ook het dorpshuis. Je ziet dat het van huis uit een schooltje was. De jeugd ging er alleen ’s winters naartoe. Van mei tot november was er op het land werk aan de winkel, ook voor de schoolmeester.
De Essebelt
Iets verder staat, niet te missen, De Essebelt, een boerderijtje uit 1820. De boom die ervoor staat, moet ook uit die tijd zijn. Hij heeft een omtrek van bijna vijf meter en is meer dan vijfentwintig meter hoog. Maar het meest bijzonder is dat-ie al zo hoog begint. Hoe dat komt? Het water staat hier niet ver onder het maaiveld. Om ruimte te kunnen maken, heeft de boom met zijn wortelstelsel de grond omhooggeduwd. Hij heeft en passant het voorhuis van het boerderijtje ook een beetje meegenomen. Er was enig restauratiewerk nodig om te voorkomen dat De Essebelt in tweeën scheurde.
