Nieuwe aflevering column natuurfotograaf Philip Friskorn: De adder
· leestijd 1 minuut ColumnDeze tweewekelijkse natuurcolumn wordt verzorgd door Philip Friskorn. Dit keer verschijnt de adder voor zijn camera.
De enige gifslang die in Nederland voorkomt is de adder. Het is met rond de zestig centimeter een kleine slang, veel kleiner dan de ringslang. De langste adder ooit gemeten was 90 centimeter, een hoge uitzondering. De bruinrode ogen met verticale pupil zijn onmiskenbaar. Het donkere zigzagpatroon op de rug komt alleen voor bij deze slang in Nederland, hoewel sommige exemplaren ook volledig zwart kunnen zijn. Een beet van een adder is geen pretje, maar is niet dodelijk. Voor mensen met een extreme allergie kan een adderbeet soms een fatale afloop hebben. De adderjongen komen levend ter wereld. Slangen hebben geen uitwendige gehooropeningen. Trillingen worden opgevangen door een binnenoor waarmee ze prooien opsporen. Adders moeten het voornamelijk hebben van het jagen op zicht. Geurdeeltjes die met de tong geregistreerd worden gaan naar het orgaan van Jacobson. De adder bepaalt hiermee of de prooi geschikt is om aan te vallen. Adders leven over het algemeen solitair met uitzondering van de paartijd en tijdens het overwinteren. Adders markeren niet een echt territorium, maar mannetjes vechten soms wel om de gunst van een vrouwtje. Als koudbloedige dieren zijn ze in hoofdzaak schemeractief, overdadige hitte mijden ze. In de vroege ochtend warmen ze graag op in de ochtendzon. Als eerste verschijnen in de vroege ochtend de mannetjes, pas later volgen de vrouwtjes. In de lente vindt de paring plaats met een uitzonderijk lang voorspel. Het mannetje laat hierbij zij staartpunt vibreren en zoekt of het vrouwtje paringsbereid is. De weerhaakjes van de penis van het mannetje zorgen er voor dat het vrouwtje niet los kan komen. De bevruchte eitjes worden in het vrouwtje uitgebroed en komen na 3-4 maanden levend ter wereld. Adders hebben weinig voedsel nodig. Als een adder voldoende voedsel opneemt kan hij wel een maand zonder eten. Adders komen voor in vrijwel heel Europa tot in het uiterste noorden van Scandinavië en ontbreekt op het Iberisch Schiereiland en in Italië. Pak ze niet op, een beet is niet dodelijk maar wel pijnlijk. Laat ze met rust.
