Nieuwe aflevering column Philip Friskorn: De grote keizerlibel kent geen rode lijst
· leestijd 1 minuut ColumnIn deze rubriek van natuurfotograaf Philip Friskorn verschijnt dit keer de keizerlibel voor zijn camera.
Het is een reuzenhelikopter deze grootste libel uit de glazenmakerfamilie. Met een lengte van ruim acht centimeter is het een indrukwekkende wezens. De keizerlibelles vliegen heel lang van medio mei tot ver in oktober, maar de top ligt tussen half juni en half augustus.
De vrouwtjes zetten hun eitjes af in water, de larven overwinteren één of twee winters die zich in het water voeden met allerlei waterdiertjes en kleine visjes. Voordat ze uitsluipen klimmen ze langs de oevervegetatie omhoog om uit hun omhulsel te kruipen. Veelal vind je deze huidjes in de oevervegetatie op ongeveer één meter hoogte. De libel is er dan uit en heeft een paar uur nodig om de vleugels op te pompen. Dit is een gevaarlijke periode voor de libel, ze kunnen nog niet vliegen en worden vaak door vogels gegeten en ook door soortgenoten.
Grote prooien
De mannetjes hebben een onmiskenbaar hemelsblauw lijf met een zwarte streep. Bij de vrouwtjes is het achterlijf meer groen van kleur. Van deze reusachtige libel kunnen we vele maanden genieten. Hij komt voor in het grootste deel van ons land maar ontbreekt in de zeekleigebieden van Noord-Holland. Vaak vliegen ze heen en weer langs rietkragen op zoek naar prooien. Die prooien kunnen groot zijn! Dat ervaarde ik op een van mijn tochten in de Weerribben langs de Hoogeweg. Ik trof daar een grote keizerlibel aan die een sierlijke witsnuitlibel had gevangen. Tja, hij had nu eenmaal geen boekje met bedreigde soorten van de rode lijst! Ik ben er bij gebleven tot hij de sierlijke witsnuitlibel volledig had opgegeten. De natuur kan wreed zijn, maar zit vol verrassingen.
